Tijdlijn

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De kerk van Sainte-Eugénie d'Eugénie-les-Bains werd gebouwd na de oprichting van de gemeente in 1861 op een land dat voorheen behoorde tot Damoulens. Daarvoor serveerde een eenvoudige kapel, afhankelijk van de Abbé de Saint-Loubouer, de seizoensbaden. Montois architect M. Dupouy, aanvankelijk bekritiseerd voor zijn plannen, stelde in 1862 een gewijzigde versie, goedgekeurd voor een kosten van 42.000 frank. Gefinancierd door lokale abonnementen, donaties van materialen en staatssteun, werd de bouw voltooid in 1869 in neo-gotische stijl, met twee middeleeuwse torens rond de ingang.

De klokkentoren, toegevoegd in 1892 achter het koor, gaf het gebouw een onderscheidend silhouet. Tegelijkertijd was de gemeente traag om een pastorie te bouwen, waardoor de eerste abt op zijn kosten bleef. In 1870 stelde pater Lin, benoemd door de bisschop van Aire-sur-l-l-Adour, een project voor van 12.000 frank, de helft gefinancierd door zijn geld en een lokale belasting. Het werk, vertraagd door conflicten met de gemeenteraad over kerkmeubilair, stond alleen de installatie in 1883 toe.

De grote, symmetrische pastorie werd gebouwd op een perceel verdeeld door de weg die leidde naar Aire-sur-l'Adour, het andere deel waarin de gemeenschappelijke school werd ondergebracht. Deze grond, verworven in 1861, illustreert de typische ruimtelijke organisatie van de kleine thermische gemeenten van het Tweede Rijk, waar kerk, school en administratieve huisvesting een samenhangend geheel vormden. De abt Lin zelf hield toezicht op het werk en markeerde duurzaam de lokale geschiedenis met zijn financiële inzet en zijn rol in het meubelconflict.

De kerk, met zijn pastorie en aangrenzende school, symboliseert de opkomst van Eugénie-les-Bains onder Napoleon III, toen de kuuroorden polen van gezelligheid en stedelijke ontwikkeling werden. De neogotische stijl, dan in vogue, weerspiegelde een terugkeer naar de geïdealiseerde middeleeuwse vormen, terwijl gemengde financiering (publieke, particuliere en kerkelijke) toonde collectieve betrokkenheid bij deze projecten. Vandaag de dag blijft het gebouw een marker van het thermische erfgoed van het land.

Externe links