Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De kerk van St. Eugénie van Varzy, gewijd aan St. Eugénie van Rome, werd opgericht in de 5e eeuw en werd een beroemde bedevaartplaats in de Hoge Middeleeuwen. In de 10e eeuw herbouwde bisschop Gaudry d'Auxerre het geheel na een reis naar Rome, waar hij relikwieën kreeg van Saint Eugénie en Saint Laurent. Hij voegde glas-in-lood ramen, altaren en episcopale behuizing toe aan het toekomstige kasteel van Varzy. De kerk, verrijkt met geschenken en relikwieën, is dan een belangrijk religieus en politiek centrum in het bisdom Auxerre.

In de 12e eeuw restaureerde bisschop Hugues de Châlon het gebouw en stichtte een hoofdstuk van tien canons. De kerk was echter in conflict met seculiere aanspraken op haar rechten, met name onder het episcopaat van Alain de Lariritour (1152 Paus Alexander III kwam in 1157 tussenbeide om het episcopale gezag te herstellen. In de 13e eeuw bevestigden de bisschoppen Hugues de Noyers en Guillaume de Grez de gaven en rechten van het hoofdstuk, terwijl de kerk van Sint Peter de Varzy aan Saint Eugene werd gehecht.

Het gebouw werd herbouwd in de 4e kwart van de 12e eeuw (periode bevestigd door de bronnen) en onderging restauraties in de 15e en 16e eeuw, met name onder de bisschoppen Laurent Pinon en François II van Dinteville. De laatste installeert orgels en een altaarstuk ter illustratie van de legende van Saint Eugénie. Bij de Revolutie werd de kerk vernietigd, haar relikwieën overgedragen aan Petrus van Varzy. Gestolen in 2002, zijn ze nu veilig. De overblijfselen, inclusief gevelbogen, worden in 1930 en 2018 geclassificeerd als historische monumenten.

De site omvat ook de Sint Eugénie fontein, gevoed sinds de 10e eeuw door twee bronnen, en gekoppeld aan bedevaarten. Dicht bij het kasteel Varzy (80 m zuiden), domineerde de kerk een stedelijke ruimte rond de vijver bij de washuizen en het Place de la Fontaine. Zijn geschiedenis weerspiegelt de spanningen tussen episcopale macht, seculiere adel en religieuze gemeenschap, typisch voor de Bourgondische Middeleeuwen.

Onder de opmerkelijke begrafenissen, Pierre de Longuil (overleden 1474), begraven in de kerk voor de overdracht van zijn graf naar Auxerre. De relikwieën, zoals die van de heilige Renobert (van 1642), onderstrepen zijn rol als geestelijke conservator. Tegenwoordig getuigen de overblijfselen, gedeeltelijk geïntegreerd met moderne gebouwen, van het verleden.

Externe links