Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De kerk van Sainte-Foy de Sélestat, gebouwd in de 12e eeuw in romaanse stijl, is het enige overblijfsel van de oude priorij van Benedictijnen, dan van Jezuïeten. Het is gelegen in het hart van de stad, vlakbij Saint George's kerk en de humanistische bibliotheek. Opgericht rond 1087 als de kerk van de Heilige Sepulchre, werd het herbouwd tussen 1152 en 1190 dankzij donaties van Frédéric Barberousse. Hildegarde von Schlettstadt, Duitse patroon, schonk het aan de abdij van Sainte-Foy de Conques en werd daar begraven in 1094. Zijn doodskist, die in 1892 intact werd gevonden, suggereerde de dood door de pest, hoewel twijfel bleef bestaan over de identiteit van de gegoten buste (Hildegarde of zijn dochter Adelaide).

De Benedictijnen bezetten de priorij tot de 15e eeuw, voordat de Jezuïeten het overnamen in 1615. De laatste veranderde het gebouw in een barokke stijl, het toevoegen van stands in 1616-1617 en een school tussen 1742 en 1745. Na hun vertrek in 1765 werden de gebouwen verplaatst naar civiel gebruik (huisvesting, onderwijs). Tussen 1889 en 1893 vond een grote restauratie plaats onder leiding van Charles Winkler, die de stands verwijderde, de zuidelijke toren verhoogde en neo-Romeinse elementen toevoegde. De originele hoofdsteden, gekerfd door stenen kleermakers uit Saint-Dié, presenteren Keltische motieven die vergelijkbaar zijn met die van het boek Kells.

Het hoofdportaal, dat dateert uit de 12e eeuw, behoudt zijn originele sculpturen, waaronder een Laatste Oordeel en een Tetramorf op het tympanum. De noordelijke poort, ook romaanse, werd gedeeltelijk gerenoveerd in de 19e eeuw. Binnenin een barokke preekstoel van 1733, geclassificeerd als een historisch monument, illustreert het leven van de heilige Franciscus Xavier. De glas-in-lood ramen vertegenwoordigen lokale figuren als Saint Leo IX en Saint Odile. De kerk herbergt ook beelden van de zeventiende tot negentiende eeuw, waaronder een Maagd van Pitié en een Heilige Foy aangeboden in 1871.

Het orgel, dat in 1892 door Martin Rinckenbach werd geïnstalleerd, werd in 1910 gepneumatiseerd voordat het in onbruik raakte. Een koororgel, oorspronkelijk uit Saint-Quirin Hospital, vervangt hem sinds 2002. De 18e-eeuwse Jezuïetenaltaren, ontmanteld in 1892, zagen hun elementen verspreid (het Karlsruhe Museum, humanistische bibliotheek). Het gebouw, geclassificeerd sinds 1862, getuigt van de Romaanse, Barokke en neo-Romeinse invloeden, evenals van de religieuze en culturele geschiedenis van de Elzas.

De priorij bezat een kopie van het boek Wonderen van St.Foy, een 12e eeuwse versie bewaard in de Humanistische Bibliotheek. Dit manuscript, gekoppeld aan Bernard d'Angers, vertelt het martelaarschap van de heilige en haar wonderen. De Jezuïeten stichtten daar in 1621 een school, nu omgevormd tot een lagere school. De gebouwen, herbouwd in de 18e en 19e eeuw, behouden een origineel trappenhuis. De kerk, beschadigd tijdens de oorlogen, blijft een symbool van de Elzas-erfgoed, mengen middeleeuwse geschiedenis en moderne restauraties.

Externe links