Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De kerk Sainte-Livrede de Sainte-Livrede-sur-Lot, gelegen in het departement Lot-et-Garonne, vindt zijn oorsprong in de 12e eeuw. In 1117 werd het gegeven aan de Benedictijnen van de Abdij van de Stoel-God door een daad van donatie, een priorij onafhankelijk van de episcopale jurisdictie van Agen. Merovingische sarcofagi ontdekt op de site getuigen van een eerdere necropolis, terwijl de bouw van de huidige kerk begint kort na, te beginnen met de bed. Paus Calixte II bevestigde zijn rechten in 1120, gevolgd door Willem IX van Aquitaine in 1122. De priorij, vrijgesteld van episcopaal gezag door een pauselijke zeepbel in 1184, verrijkt met seigneursrechten in de 13e eeuw, met name dankzij transacties met de familie Madaillan.

In de 14e eeuw werd de kerk aangevuld met de toevoeging van een noordelijk schip (huidige kapel van de Maagd), waar later een bisschopsnede ontdekt zou worden. Deels vernietigd tijdens de godsdienstoorlogen door protestanten, verliest het zijn middeleeuwse kloostergebouwen. In 1652 verhuisde de priorij naar de Congregatie van Saint Maur, die ambitieuze restauraties trachtte, maar de kerk had slechts tien monniken in 1763. Op het moment van de revolutie werd het parochie, terwijl de kloostergebouwen werden verkocht en ontmanteld. Een neogotische reconstructie van het schip, de klokkentoren en de gevel werd in 1864 uitgevoerd door architect Gustave Alaux.

De kerk, geclassificeerd als een historisch monument in 1908, behoudt romaanse elementen (abside in cul-de-four, noordelijke absidiole) en gotische elementen (ogiale gewelven, noordelijke kapel). Het nachtkastje heeft een architectonisch karakteristiek: een hoofdas, uitgebreid door een smallere, niet-concentrische hemicycle, waarvoor een aangepaste kluis nodig is. De decoraties omvatten plantenmotieven, prominente hoofden en hybride dieren. De klokkentoren, aanvankelijk vierkant en vervolgens achthoekig, werd gerestaureerd in de zeventiende eeuw na de schade van de godsdienstoorlogen. De 19e eeuwse opgravingen onthullen funderingen uit de 9e eeuw, die de anciënniteit van de site bevestigen.

De priorij, afhankelijk van de leerstoel-God, ervoer een decadentie in de 15e eeuw voordat de mauristen in 1652 werden hervormd. In de 18e eeuw werden de kloostergebouwen gedeeltelijk herbouwd, maar na de Revolutie werd de plaats gefragmenteerd: een vleugel werd een school. In 1864 werd het zuidelijke schip gerenoveerd onder leiding van Alaux. Tegenwoordig, de kerk, gemeenschappelijke eigendom, combineert middeleeuwse overblijfselen en moderne restauraties, die bijna duizend jaar religieuze en architectonische geschiedenis illustreren.

Externe links