Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De kerk van Sainte-Marguerite de Lucéram, gelegen in de Alpes-Maritimes, heeft zijn oorsprong aan het einde van de 15e eeuw. Een marmeren plaquette gaf aan dat de bouw begon op 6 juni 1487, gefinancierd door Jacques Bonfils en geleid door de priester Jean Bonfils. Het werd gebouwd op de site van het voormalige Luceram Castle, waarvan de noordelijke poort nog zichtbaar is in de muur. Het werk duurde 36 jaar, en de kerk werd gewijd aan St.Marguerite van Antiochië op 20 juli 1525 door Barthélemy Portalenqui, bisschop van Troade en coadjutor van Fréjus.

Tussen 1723 en 1779 werd het interieur omgetoverd tot een barokke rococostijl, met bezaaide decoraties en een reorganisatie van de altaarstukken. Het huidige hof, toegevoegd in 1926, maakt dit architectonische ensemble compleet. De kerk herbergt vijf belangrijke altaarstukken, waaronder die van de heilige Marguerite (1498), toegeschreven aan Lodewijk Bréa, en een altaarstuk van de heilige Anthony van Padua (1492) door Giovanni Canavesio. Deze in de achttiende eeuw gedeeltelijk verscheurde werken illustreren de primitieve religieuze kunst van Nice.

Geclassificeerd als historisch monument op 21 september 1983, de kerk behoudt ook een opmerkelijke liturgische schat: zilver beeldjes, altaar kruisen en kandelaars uit de 16e en 17e eeuw. Onder de opmerkelijke stukken zijn een 17e eeuwse Virgin Dalbâtre en een relikwie van Saint Rosalie aangeboden in 1626 door Pierre Salerno Barralis, een Jezuïet van Lucéram. De 15e eeuwse muurschilderingen, herontdekt in het begin van de jaren 2000, getuigen ook van het rijke artistieke verleden.

Externe links