Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De kerk Sainte-Marie-Madeleine de Mézières-en-Brenne, gelegen in het departement Indre in de regio Centre-Val de Loire, werd in de 14e eeuw opgericht als een collegiale kerk van het kasteel. Het werd opgericht in 1333 door Alix de Brabant, echtgenote van Johannes III van Harcourt, en gewijd op 22 juli 1339 door de aartsbisschop van Bourges Foucaud de Rochechouart. Dit monument diende als begrafenis voor zijn stichter, die in 1341 stierf, en weerspiegelt de seigneuriële invloed van de familie Harcourt.

In de 15e eeuw, de seigneury van Mézières doorgegeven aan Karel van Anjou, vervolgens aan zijn zoon Lodewijk van Anjou-Mézières, die zijn begrafenis vestigde in 1489 in een noordelijke kapel in aanbouw. In 1543 stichtte Nicolas d'Anjou-Mézières, kleinzoon van Louis, een tweede kapel aan de zuidkant, groter en gewijd aan Notre-Dame, gewijd in 1559. Deze toevoegingen markeerden de architectonische evolutie van het gebouw, waarbij gotische en renaissancestijlen werden gecombineerd.

De kerk leed een geleidelijke achteruitgang uit de 19e eeuw, ondanks haar classificatie als historische monumenten in 1862. Uit rapporten van 1840 tot 1880 bleek dat de toestand alarmerend was, waarbij gedeeltelijke restauraties nodig waren tot in de 20e eeuw. Prosper Mérimée, in 1850, veroordeelde zijn architectonische interesse, met uitzondering van de kapel van Anjou, opmerkelijk om zijn versiering.

Meubilair en glas in lood zijn de rijkdom van het gebouw. De glas-in-lood ramen, daterend uit de 14e en 16e eeuw, vertegenwoordigen donoren en hun beschermheiliges. Onder hen zijn de glazen vensters van de abide (1333 De kerk herbergt ook 24 15e eeuwse kraampjes, een basreliëf van Klagmann, en een 19e eeuwse ostensoir.

De rijk gesneden veranda beschikt over historische pilasters en beeldjes onder gekartelde baldaquins. Oorspronkelijk werd de klokkentoren door drie naalden opgeborgen, in de 19e eeuw vervangen door een houten frame. De muren van het koor bewaren sporen van middeleeuwse schilderijen, waaronder een tetramorf. De kapel van Anjou, gescheiden van het schip door een Italiaans hek, illustreert de artistieke invloed van de Renaissance.

De geschiedenis van de kerk is onafscheidelijk van haar oprichters: Alix de Brabant, neef van Filips IV de Bel, toen de heren van Anjou, die het een plaats van dynastieke herinnering maakte. Ondanks de kritiek van de 19e eeuw getuigt het behoud ervan van zijn historische rol in de natuurlijke regio Brenne, binnen het aartsbisdom Bourges.

Externe links