Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De kerk van Sainte-Marie-Madeleine de Vendôme, bekend als de kerk van Madeleine, werd op 2 juni 1474 gesticht op grond van de kanunniken van Saint-Georges, op initiatief van graaf Jean de Bourbon. Dit eerste gebouw, een enkel schip 42 m lang, vervangen huizen vernietigd op de Rue Saint-Jacques. Eenvoudige tak van de Sint-Martinskerk, werd een onafhankelijke parochie op 5 december 1487 die leidde tot de splitsing van de oorspronkelijke parochie en de toevoeging van een veelhoekige apsis en de voltooiing van de klokkentoren.

In de 16e eeuw werd de kerk verrijkt met een lagere noordzijde (1580) en de Maslonkapel (1523), gesticht door Jacques Maslon, heer van Jupiter. Aan het begin van de zeventiende eeuw werden vier ondiepe kapellen aan het zuiden toegevoegd, gevolgd door een sacristie in 1680. Tijdens de Revolutie diende het gebouw als een houten winkel voordat het in 1795 door parochianen werd gekocht om zijn ontheiliging te vermijden. Ze herwon haar culturele status onder de Concordat.

De flamboyante gotische architectuur van de kerk wordt gekenmerkt door zijn 25 m klokkentoren met een veelhoekige pijl, zijn gewelfde apse met liernes en derdeons, en zijn complexe vullende baaien. Latere uitbreidingen (XIXe eeuw) omvatten zuidelijke kapellen en een orgelstand. De 19e eeuwse glas-in-lood ramen, werken van de werkplaatsen Lobin, Florence, Fournier en Lorin, illustreren de religieuze kunst van de periode en bevatten 15e eeuwse panelen uit de Malon Kapel.

Gerangschikt onder de historische monumenten in 2000, getuigt de kerk van het beschermheerschap van de Graven van Vendôme en de lokale architectonische evolutie, van de flamboyante gotiek tot de klassieke toevoegingen. De toren, elegant en zichtbaar in het stadslandschap, herinnert aan die van de abdij, terwijl de geschilderde en gesneden decoraties (1878.

Externe links