Preromaanse overblijfselen XIe siècle (≈ 1150)
Pre-Romeinse gebouw aan de noordflank.
1215
Eerste schriftelijke vermelding
Eerste schriftelijke vermelding 1215 (≈ 1215)
Kerk geciteerd in teksten.
XIIe siècle
Romaanse constructie
Romaanse constructie XIIe siècle (≈ 1250)
Gevel, bed en gesneden hoofdsteden.
5 octobre 1925
Gedeeltelijke registratie
Gedeeltelijke registratie 5 octobre 1925 (≈ 1925)
Bescherming van historische monumenten.
26 février 2001
Registratie van de onderkant
Registratie van de onderkant 26 février 2001 (≈ 2001)
Interieur omgezet in een beschermde woning.
22 novembre 2002
Volledige classificatie
Volledige classificatie 22 novembre 2002 (≈ 2002)
Totale bescherming van het gebouw en de onderkant.
Aujourd'hui
Aujourd'hui
Aujourd'hui Aujourd'hui (≈ 2025)
Position de référence.
Geklasseerd erfgoed
Interieur van de onderkant (omgebouwd tot een woning) (zie AE 119): inschrijving bij beschikking van 26 februari 2001 - De hele kerk, met de gevels en daken van de onderkant (Box AE 119): indeling bij decreet van 22 november 2002
Kerncijfers
Adam et Ève - Bijbelfiguren
Vertegenwoordigd op het trommelvlies.
Apôtres Jacques, Paul et Pierre - Gesneden pelgrims
Er zijn nog twee pelgrims op het tympanum.
Oorsprong en geschiedenis
De kerk van Sainte-Radegonde, gelegen in het dorp Sainte-Radegonde in Gironde, is een Romaans gebouw uit de 11e en 12e eeuw. In tegenstelling tot de traditionele oost-west georiënteerde kerken heeft de kerk een zuid-oost/noord-west oriëntatie. Het behoudt overblijfselen van een 11e eeuws pre-Romeinse gebouw, terwijl zijn noordwesten gevel, bed en gesneden hoofdsteden dateren uit de 12e eeuw. Het tympanum van het portaal, opmerkelijk, vertegenwoordigt Adam en Eva bij de boom der kennis, evenals de apostelen Jakobus, Paulus en Petrus als pelgrims, vergezeld door twee andere pelgrims.
Binnen, het geglazuurde schip onthult het begin van dogieve gewelven, suggereert een onafgemaakte gotische gewelf project. De onderkant, toegevoegd aan het einde van de Gotische periode, werd omgezet in een thuis. De kerk was het onderwerp van opeenvolgende beschermingen: gedeeltelijke inscriptie in 1925, vervolgens volledige classificatie in 2002, inclusief de gevels en daken van de onderkant. Deze bescherming onderstreept het belang van het erfgoed, zowel voor de romaanse architectuur als voor de gesneden elementen.
Het gebouw onderscheidt zich ook door zijn klokkentoren, waarvan de romaanse hoofdsteden geen latere wijzigingen hebben ondergaan. Zijn geschiedenis werd gekenmerkt door een vermelding al in 1215, bevestigend zijn anciënniteit. Vandaag de dag blijft de kerk een belangrijke architectonische getuigenis van de regio New Aquitaine, waarbij middeleeuwse erfgoed en latere transformaties worden gecombineerd. Met name zijn tympanum illustreert bijbelse en pelgrimscènes, die het religieuze en culturele belang van de plaats in de Middeleeuwen weerspiegelen.
Mededelingen
Log in om een beoordeling te plaatsen