Oudste graf vermeld 14 mai 1808 (≈ 1808)
Hapel-Lachenaie begrafenis op het kerkhof.
1843
Reconstructie na de aardbeving
Reconstructie na de aardbeving 1843 (≈ 1843)
Gebouw herbouwd na vernietiging door tremor.
années 1920
Versterking van gewapend beton
Versterking van gewapend beton années 1920 (≈ 1920)
Modernisering voor seismische weerstand.
Aujourd'hui
Aujourd'hui
Aujourd'hui Aujourd'hui (≈ 2025)
Position de référence.
Kerncijfers
Information non disponible - Geen namen genoemd in de bronnen
De teksten bevatten geen tekens.
Oorsprong en geschiedenis
De kerk van Sainte-Rose-de-Lima in Sainte-Rose, Guadeloupe, vervangt een eerder gebouw verwoest door een aardbeving in 1843. Dit neoklassieke gebouw heeft een Latijnse kruisvorm, met een pilastergevel en een driehoekig pediment. Het interieur onderscheidt zich door gekleurde cementtegels en marmeren doopvonten, die tijdens de consecratie zijn aangebracht.
In de jaren '20 werd de kerk versterkt met gewapend beton om het frequente weer en aardbevingen in het gebied te weerstaan. De klokkentoren, gelegen achter het refrein, bestaat uit een belfort met Persiaanse behaarde daken in paviljoens. De aangrenzende begraafplaats, omringd door een metselwerkmuur, huizen 18e en 19e eeuwse graven, waarvan de oudste een overlijden van 1808.
Burials, vaak in kalkhoudende moellons, getuigen van de lokale geschiedenis, hoewel veel inscripties zijn verdwenen in de loop van de tijd. Het ensemble vormt een monumentale erfgoedsite, die religieuze architectuur en collectieve herinneringen combineert. De kerk blijft een actieve plaats van aanbidding, verankerd in het gemeenschapsleven van Sainte-Rose.
Mededelingen
Log in om een beoordeling te plaatsen