Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De kerk van Sainte-Ségolène, gelegen Jeanne-d'Arc plein in Metz, vindt zijn oorsprong in de 9e eeuw met een Karolingische kapel gebouwd tussen 800 en 830 in de wijngaardwijk Aiest. Een schriftelijke vermelding van 912, in een cartular van Gorze Abbey, getuigt van zijn vroege bestaan. Vanaf deze eerste bouw, blijft alleen een crypte onder het huidige koor. De cultus van de heilige Ségolène, een Albigese figuur uit de 7e eeuw, vestigde zich vroeg in Lotharingen en legde de toewijding van het gebouw uit.

In de 13e eeuw maakte de urbanisatie van de buurt de Karolingische kerk te klein. Een gotische reconstructie begon rond 1250, tegelijkertijd in de kathedraal Saint-Étienne. Het koor, twee apsidiolen en de eerste drie overspanningen van het schip, gebouwd in Jaumontsteen, dateren uit deze periode. Tussen 1470 en 1500 werd een flamboyante gotische veranda toegevoegd, die het gebouw uitbreidde. De fresco's van de 13e-XVI eeuw, ontdekt in 1850 maar verdwenen in 1898, toonden deze rijke middeleeuwse geschiedenis.

De meest radicale transformatie vond plaats tussen 1896 en 1898 onder leiding van de Duitse architect Conrad Wahn tijdens de Annexion. Alleen het koor en de eerste drie overspanningen zijn bewaard gebleven: het schip wordt vergroot, de veranda en de 15e eeuwse klokkentoren worden vernietigd, vervangen door een neogotische gevel met drie portalen en twee dubbele pijlen, geïnspireerd door de kerk van Sint Elizabeth in Marburg. De beelden van de portals zijn gemaakt door Auguste Dujardin, al actief bij de Sint-Étiennekathedraal, terwijl Eugene Vallin van Nancy de bronzen deur van de centrale poort ontwerpt (1903).

Interieur behoudt 13e eeuwse Messin gotische elementen, zichtbaar in de pilaren, ramen en hoofdsteden van het koor. Onder de opmerkelijke werken zijn twee 15e-eeuwse standbeelden (Saints Ferréol en Ferjeux), een stuchouten standbeeld van Saint Ségolène (XVI eeuw), en glas-in-lood ramen van de 12e tot de 19e eeuw. De oudste, een 12e eeuwse Rijnkruisiging in de kapel van de Maagd, wordt beschouwd als het oudste glas-in-lood venster in Lotharingen. Andere glas-in-lood ramen, zoals die van donateurs Jean Bataille (XV eeuw) of die van Laurent-Charles Maréchal (1848-1855), completeren deze set.

Het orgel, gebouwd in 1890 door Dalstein-Haerpfer de Boulay, heeft 31 wedstrijden. Hoewel Laurent Plet in 2000 gedeeltelijk gerestaureerd is voor educatief gebruik, vereist het een complete restauratie. De kerk, geclassificeerd als een historisch monument sinds 2013, herbergt nu de Frans-Poolse parochie van Metz. De klokkentoren heeft zeven vliegende klokken, en zijn gevel, ondanks zijn veranderingen, blijft een opmerkelijk voorbeeld van de architectonische eclectiek van Lotharingen.

Externe links