Tijdlijn

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De kerk van St. Theresa van Guilherrand-Granges is ontstaan in de demografische expansie van de wijk Granges-lès-Valence in het begin van de 20e eeuw. In 1928, tegenover de afgelegen ligging van de parochiekerk Sainte-Eulalie, de bisschop van Viviers, bisschop Étienne-Joseph Hurault, beval de bouw van een annex kapel gewijd aan Saint Thérèse van het Kind Jezus. Een land wordt verworven, en een abonnement gelanceerd in 1931 via La Croix de l'Ardèche staat de bouw toe. De tijdelijke kapel werd in 1935 gezegend door bisschop Pierre-Marie Durieux, opvolger van bisschop Hurault.

De bevolkingsgroei (1.966 inwoners in 1954, 4.433 in 1962) maakte de kapel ontoereikend. Een nieuwe kerk, ontworpen door architect Paul Bouchardeau, werd gebouwd in beton en gewijd op 9 juni 1963. Het basilische plan, de glas-in-lood ramen gemaakt door de Zwitserse kunstenaar Yoki (Émile Aebischer), en de liturgische elementen (steen altaar van de Gard, ambon, tabernakel) maken het een bezienswaardig gebouw. De architectuur, met niet-parallelle muren die een ventilator vormen, richt symbolisch de blik naar het koor.

Tussen 1991 en 2024 evolueerde de kerk met de fusie van lokale parochies en integratie in het Inter-Paroissial Ensemble van Crussol. In 1998 fuseerden de twee parochies van Guilherrand-Granges en in 2003 werd de parochie Saint-Pierre de Crussol opgericht. Recente werken (2017-2024) omvatten de uitbreiding van de hallen, de verfraaiing van de binnenplaats, en de geplande bouw van een campanile ten oosten van de ingang. Een sculptuur van Philippe Kaeppelin, aanvankelijk afgewezen op de gevel, vindt daar zijn plaats na restauratie in 1993.

De naam van de kerk brengt hulde aan de heilige Thérèse van Lisieux, beschermheilige van de eerste plaats van aanbidding van Granges-les-Valence. Een marmeren gedenkplaat in de ingangskamer eert pater Prat (1903-1964) en de weldoeners die aan zijn bouw hebben bijgedragen. De glas-in-lood ramen, gemaakt door de Benoit Workshop van Nancy, vertegenwoordigen Saint Thérèse, de Maagd en Sint-Jan de Doper, terwijl een anoniem schilderij van de twintigste eeuw het koor siert.

De geschiedenis van de kerk weerspiegelt de sociale en religieuze transformaties van Guilherrand-Granges, van 470 inwoners in 1831 tot meer dan 10.000 in 1991. Zijn centrale rol in de gemeenschap wordt bevestigd ondanks de aanwijzing van de kerk van Saint-Péray als de centrale kerk van de E.I.P. in 1994. Vandaag de dag zijn er nog steeds grote feesten en belichaamt het hedendaagse religieuze erfgoed van Ardèche.

Externe links