Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Saints-Pierre-et-Paul de Mélisey kerk, gelegen in het departement Haute-Saône in Bourgondië-Franche-Comté, onderscheidt zich door de hybride architectuur. De klokkentoren en apsis, romaanse stijl, dateert uit de 12e eeuw en rust op de fundamenten van een oudere parochiekerk. Archeologische opgravingen uitgevoerd tussen 1989 en 1990 onthulden twee monolithische sarcofagen van de achtste eeuw, waaruit een oude religieuze bezetting op de site.

Het huidige schip, van neogotische stijl, vervangt een 13e eeuws gebouw waarvan de structuur, gedegradeerd door oorlogen, in 1853 als gevaarlijk werd beschouwd door de aartsbisschop van Besançon, Césaire Mathieu. In 1860 stelde architect Grandmougin plannen voor voor de wederopbouw, maar de werken, onderbroken door de oorlog van 1870 en de dood van de architect, lieten de Romaanse klokkentoren intact bij gebrek aan geld. De Romaanse delen (koor, klokkentoren, nachtkastje) werden in 1986 geclassificeerd als historische monumenten.

De twee delen van de kerk, hoewel uit verschillende periodes, zijn gebouwd in roze zandsteen van de Vogezen massief, visueel verenigen van het gebouw. De klokkentoren, oorspronkelijk gepland om te worden vervangen, werd permanent behouden. Vandaag de dag blijft de kerk een architectonische getuigenis van stilistische evoluties en lokale historische beperkingen.

De locatie van de kerk, op een rotsachtige heuvel van Melisey, versterkt zijn emblematische karakter in het landschap. Zijn classificatie in 1986 benadrukt zijn erfgoed waarde, mengen middeleeuwse erfgoed en 19e eeuw transformaties. De beschermde elementen zijn specifiek de koorspanwijdte, de klokkentoren en het bed, nog steeds eigendom van de gemeente.

Externe links