Tijdlijn

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De parochiekerk Saints-Pierre-et-Paul de Rosheim, gelegen in de Nederrijn, is een emblematisch gebouw van de Elzasische romaanse architectuur. Gebouwd rond 1150 in roze en gele zandsteen, onderscheidt het zich door zijn rijk versierde apsis en gesneden hoofdsteden, waaronder de beroemde 'hoofdhoed' versierd met 21 menselijke figuren. Het kruis van de transept en de klokkentoren, versterkt vanaf 1286, neemt een gotische stijl, die een duidelijke architectonische overgang illustreert. Sommige sculpturen werden beschadigd tijdens de Franse Revolutie, een weerspiegeling van de historische omwentelingen die het monument ervoer.

Het interieur van de kerk, nuchter en harmonieus, speelt op de contrasten tussen brede en smalle stenen blokken. Het orgel, geregisseerd door André Silbermann in 1733, is een barok meesterwerk dat het artistiek erfgoed van de plaats verrijkt. Geplaatst onder de eerste Franse historische monumenten in 1840, belichaamt de kerk een belangrijke etappe op de Romaanse weg van de Elzas du Nord. Zijn geschiedenis werd ook gekenmerkt door grote restauraties, met name tussen 1859-1864 en 1968, waardoor zijn middeleeuwse erfgoed behouden bleef.

De parochie Saint-Pierre-Saint-Paul, die in 1050 werd genoemd als afhankelijk van de abdij van Hesse in Lotharingen, onderging verschillende reconstructies. De huidige kerk, gebouwd tussen 1140 en 1190, werd naar verluidt ondersteund door de Hohenstaufen, keizers en heren van Rosheim. Na een brand in 1132 overleefde alleen de oude toren, toen diende als koor. De kruistoren werd voltooid in 1286 en daarna versterkt na een nieuwe brand in 1385. Een sacristie werd toegevoegd in de 15e eeuw, en latere wijzigingen, zoals de deur van de trap toren gedateerd 1712, voltooien de architectonische evolutie.

Externe links