Bouw van het koor 1417 (≈ 1417)
Uitgegeven door Burkard de Lützelstein, fresco's gemaakt.
vers 1560
Inleiding van de hervorming
Inleiding van de hervorming vers 1560 (≈ 1560)
Overgang naar protestantse aanbidding.
1624
Deur gedateerd
Deur gedateerd 1624 (≈ 1624)
Voormalige ingang vandaag verborgen.
1739
Word een gelijktijdige kerk
Word een gelijktijdige kerk 1739 (≈ 1739)
Katholiek-officieel protestant delen.
1849
Huidige omzet
Huidige omzet 1849 (≈ 1849)
Vertegenwoordigd op een lithografie.
1885
Restauratieschip en toren
Restauratieschip en toren 1885 (≈ 1885)
Groot onderhoudswerk.
21 avril 1934
Registratie MH
Registratie MH 21 avril 1934 (≈ 1934)
Begrafenismonumenten beschermd.
5 mai 1969
MH-classificatie
MH-classificatie 5 mai 1969 (≈ 1969)
Koor en geheime schilderijen.
Aujourd'hui
Aujourd'hui
Aujourd'hui Aujourd'hui (≈ 2025)
Position de référence.
Geklasseerd erfgoed
Begrafenismonumenten van graaf Burckhard en zijn vrouw ingebed in de westelijke muur van het schip: inscriptie bij decreet van 21 april 1934; Chorus, met inbegrip van de muurschilderingen die het bevat (zie vak D 302/297): classificatie bij bevel van 5 mei 1969
Kerncijfers
Burkard de Lützelstein - Telling en sponsor
Stichtte het koor in 1417.
Oorsprong en geschiedenis
De gelijktijdige kerk van Notre-Dame de La Petite-Pierre, gelegen in de Nederrijn in de regio Groot-Oosten, is een religieus gebouw met meerdere invloeden, voornamelijk gebouwd in de 1e kwart van de 15e eeuw. Zijn veelhoekig koor, gewelfd met kernkoppen en versierd met 15e-eeuwse fresco's waarin christelijke scènes als de kroning van de Maagd of het Laatste Oordeel werden afgebeeld, werd in 1417 opgericht onder de impuls van graaf Burkard van Lützelstein, zoals blijkt uit een inscriptie gegraveerd op het axiale venster. Dit opgeheven koor herbergt ook funeraire platen uit de 17e en 18e eeuw, evenals muurschilderingen gedeeltelijk gerestaureerd in de 19e eeuw. Het gebouw, oorspronkelijk katholiek, werd protestant rond 1560 voordat het werd verdeeld over de twee sekten uit 1739, een status die het nog steeds behoudt als een gelijktijdige kerk.
Het schip, waarschijnlijk gebouwd aan het einde van de 17e of vroege 18e eeuw, wordt uitgebreid door een houten toren waarvan de huidige verschijning dateert uit de eerste helft van de 19e eeuw, zoals blijkt uit een lithografie van 1849. Een deur uit 1624, nu verborgen, herinnert aan de opeenvolgende transformaties van het gebouw. In 1885 werden het schip en de toren gerestaureerd, terwijl de campanile, oorspronkelijk geplaatst op het schip in de achttiende eeuw, werd vervangen door de huidige klokkentoren. De kerk werd ingeschreven in de historische monumenten in 1934 (voor zijn funeraire monumenten) en vervolgens geclassificeerd in 1969 (voor zijn koor en schilderijen), het benadrukken van zijn uitzonderlijke erfgoed waarde, zowel artistieke, historische en symbolische voor de lokale gemeenschap.
De beschermde elementen omvatten de begrafenismonumenten van graaf Burckhard en zijn vrouw (17e eeuw), ingebed in de westelijke muur van het schip, evenals het hele koor met zijn 15e eeuwse fresco's. Deze laatste, herontdekt en bewaard gebleven, bieden een zeldzaam voorbeeld van middeleeuwse monumentale schilderkunst in de Elzas. De triomfboog, die het koor van het schip scheidt, en de sacristie in de torenvarken completeren dit hybride architectonische ensemble, dat de culturele en politieke evoluties van de regio weerspiegelt, van de middeleeuwen tot de moderne tijd.
Mededelingen
Log in om een beoordeling te plaatsen