Bouw van de klokkentoren 1392 (≈ 1392)
Vluchteling toren goedgekeurd door Pons de Panat.
1491
Transformatie van de kapel
Transformatie van de kapel 1491 (≈ 1491)
Door Penavayre de Salès, ziekenhuiscommandant.
fin XVe - début XVIe siècle
Creatie van het graf
Creatie van het graf fin XVe - début XVIe siècle (≈ 1625)
Sarcofaag van Penavayre de Salès gesneden.
1789-1799
Opening van het graf
Opening van het graf 1789-1799 (≈ 1794)
Tijdens de Franse Revolutie.
1903-1905
Reconstructie van de kerk
Reconstructie van de kerk 1903-1905 (≈ 1904)
Hou alleen de middeleeuwse toren.
1927
Historisch monument
Historisch monument 1927 (≈ 1927)
Inscriptie van de klokkentoren.
Aujourd'hui
Aujourd'hui
Aujourd'hui Aujourd'hui (≈ 2025)
Position de référence.
Geklasseerd erfgoed
Clocher: inschrijving bij beschikking van 2 maart 1927
Kerncijfers
Pénavayre de Salès - Commandant Ziekenhuisartsen
De kapel is in 1491 getransformeerd.
Pons de Panat - Vorige commandant
De toren is in 1392 goedgekeurd.
Oorsprong en geschiedenis
De kerk van Notre-Dame-de-Septembre de Martrin, gelegen in Aveyron in de regio Occitanie, is een religieus gebouw gebouwd tussen de 13e en 15e eeuw. Het wordt onderscheiden door zijn versterkte klokkentoren, opgericht in 1392 op verzoek van de bewoners om zich te beschermen tegen de rovers en gevaren van de tijd. Deze klokkentoren, gedeeltelijk bewaard gebleven, omvat een kapel Notre-Dame en een gewelfde kamer getransformeerd in 1491 onder impuls van commandant Pénavayre de Salès, lid van de Hospitallers van Sint-Jan van Jeruzalem. De toren diende zowel als toevluchtsoord als een plaats van aanbidding, die de defensieve en spirituele behoeften van de middeleeuwse gemeenschap weerspiegelt.
Het monument herbergt het graf van de commandant, een fijne zandsteen sarcofaag uit de late 15e of vroege 16e eeuw, oorspronkelijk geplaatst op de aangrenzende begraafplaats. Het was van Pénavayre de Salès, wiens wapens op de kluissleutel van de kapel Saint-Clément (voorheen Notre-Dame-de-Salvation) staan. Het graf, geopend tijdens de Franse Revolutie, bevatte twee roestige zwaarden en skeletresten. Dit detail, zoals de aanwezigheid van mâchicoulis en een rond pad aan de top van de klokkentoren, onderstreept de dubbele militaire en religieuze rol van de site.
De kerk, die aan het begin van de 20e eeuw in ruïnes viel, werd tussen 1903 en 1905 herbouwd, met alleen de middeleeuwse toren. Geklasseerd als historisch monument in 1927 voor zijn klokkentoren, getuigt het van de geschiedenis van ziekenhuiscommissies in Rouergue en religieuze defensieve architectuur. De toren, met zijn diagonale bogen die vallen op gebeeldhouwde evangelist ass-de-lamps (XIII eeuw), illustreert ook de evolutie van bouwtechnieken tussen de Middeleeuwen en de moderne tijd.
Martrin, dan onder het gezag van de Hospitallers van Sint-Johannes van Jeruzalem, profiteerde van een gemeenschapsorganisatie die zich op de commandant richtte. De commandant, een belangrijke lokale figuur, beheerde zowel militaire, religieuze als economische aspecten, zoals blijkt uit de toestemming die in 1392 werd verleend om de toren te bouwen. Dit laatste, een symbool van macht en bescherming, werd een centraal element van het dorpsleven, het beschutting van eigendommen en inwoners in tijden van problemen.
De reconstructie van 1903-1905, hoewel modern, bewaarde de toren als middeleeuws overblijfsel, benadrukt het erfgoed belang. Vandaag de dag bieden de kerk en haar graf een uniek overzicht van de ziekenhuisgeschiedenis in Occitanie, het mengen van militair erfgoed, begrafeniskunst en religieuze architectuur. Elementen zoals het achtpuntige kruis (insigne van de Orde van Malta) of de badges van de commandant herinneren aan de nauwe banden tussen Martrin en de ridder-ziekenhuis.
Mededelingen
Log in om een beoordeling te plaatsen