Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De abdij van de Cross-Saint-Leufray, oorspronkelijk Croix-Saint-Ouen, werd in 694 opgericht door Saint Leufray op het huidige grondgebied van Clef Vallée d'Eure. Volgens de Vita Sancti Leutfredi (738) werd het gebouwd nadat een kruisvormige meteoor, getraceerd door Saint Ouen, een voorwerp van toewijding werd. Eerst genaamd abbatia Madriacencis in Neustrië, later nam ze de naam van de stichter. Gesloopt door de Normandische invasies (892) zochten zijn monniken hun toevlucht in Saint-Germain-des-Prés na een brand. De abdij werd heropgericht rond 1060 en bezet in 1364 door de troepen van Bertrand Du Guesclin voor de Slag bij Cocherel.

In de 17e eeuw werd de abdij opgericht (beheerd door een niet-reguliere abt) en afgeschaft in 1751, wat resulteerde in de vernietiging van de meeste gebouwen. Zijn stenen, gemarkeerd, werden gebruikt om nabijgelegen kapellen te bouwen. De archieven, bewaard in extremis door episcopale interventie, werden overgebracht naar het seminarie van Evreux (1739), vervolgens naar het districtsarchief (1791) toen het als nationaal goed werd verkocht. De overige resten, waaronder een 17e eeuws huis en elementen van de abdijkerk, werden in 2005 als historische monumenten vermeld.

De site heeft ook een middeleeuwse muur, twee westelijke torens en een 19e-eeuws Engels park met een hydraulisch systeem. Onder zijn 60 geregistreerde abdijen bevonden zich figuren als Leufroy d'Évreux (oprichter), Claude de Baudry (die in 1667 een rechtszaak tegen de lekenheren won) en François-Placide de Baudry, de laatste reguliere abdij voor het begin. De abdij illustreert zo bijna duizend jaar kloostergeschiedenis, tussen spiritualiteit, conflicten en architectonische transformaties.

Externe links