Tijdlijn

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het Grand Hotel, tegenwoordig InterContinental Paris Le Grand, is een vijfsterren paleis gebouwd tussen 1861 en 1862 in het 9e arrondissement van Parijs, vlakbij Opera Garnier. Gefinancierd door de gebroeders Pereire via hun vastgoedbedrijf, werd het op 5 mei 1862, voor de officiële opening op 30 juni, ingehuldigd door keizerin Eugénie. Ontworpen voor de Universal Exhibition van 1867, werd het al snel een hoge plaats van het artistieke leven, gastvrije figuren zoals Victor Hugo, Émile Zola, Oscar Wilde of Marcel Proust. Zijn Café de la Paix, geïntegreerd vanaf het begin, was een cultureel kruispunt waar schrijvers, muzikanten en persoonlijkheden uit de hele wereld elkaar ontmoetten.

De bouw van het Grand Hotel maakt deel uit van de Haussmanniaanse transformaties van Parijs onder Napoleon III, waaronder de herstructurering van de Opera wijk. Het project, gekoppeld aan de gebroeders Perceel, ontving een lening van 11 miljoen frank van Crédit Terrain. De architect Alfred Armand, bijgestaan door Alphonse-Nicolas Crépinet, leidt het werk met innovatieve methoden voor de periode: nachtverlichting, gelijktijdige voorbereiding van houtwerk en meubilair, en rationeel beheer geïnspireerd door stations. Het hotel, ontworpen voor 800 kamers en 45 lounges, symboliseert luxe en moderniteit, met weelderige decors ondertekend door kunstenaars zoals Aimé Millet of Jean-Joseph Perraud.

Het Café de la Paix, oorspronkelijk bedoeld als naam voor het hele hotel, werd een emblematische plaats van de All-Parijs. In 1919 werd hij lid van het Pan-Afrikaanse Congres, georganiseerd door Blaise Diagne en W.E.B. Du Bois. In 1901 nam Arthur Millon, een koffiedealer, de controle over het hotel over en moderniseerde zijn infrastructuur, waaronder de overdracht van de hoofdingang naar Scribe Street in 1905. In 1975 werd het Grand Hotel gerenoveerd om zijn Tweede Rijkstijl te herstellen, terwijl de hedendaagse evenementen zoals het jaarlijkse Imperial Ball sinds 2008 werden verwelkomd.

Het hotel werd ook gebruikt als decor voor verschillende films, waaronder Frantic van Roman Polanski (1988) en Arsène Lupin van Jean-Paul Salomé (2004). De architectuur, gekenmerkt door een Corinthische colonnade hof van eer en een hemicycle eetkamer die geschikt is voor 600 personen, weerspiegelt de ambitie van de broers Pereira om een "Palais pour voyages" te creëren. De gebruikte materialen zijn 18.000 m tapijten, 10.000 m2 ijs, 4.000 snavels gas, getuigen van zijn pracht. Vandaag eigendom van de Qatari Constellation groep sinds 2014, het blijft een symbool van Parijse hotel erfgoed.

Het Grand Hotel illustreert ook de economische rivaliteit van de 19e eeuw, tussen de gebroeders Pereire en James de Rothschild. Hun visie op luxe, geïnspireerd door het Saint-Simonisme, contrasteerde met de meer gebruiksvriendelijke projecten van Rothschild Bank, zoals die van Magenta Boulevard. De strategische ligging van het hotel, tussen de Saint-Lazare en de East stations, maakte het een verplichte plaats van doorgang voor een internationale klantenkring, vooral Amerikaanse en Britse. De geschiedenis weerspiegelt dus de stedelijke, sociale en culturele veranderingen van Parijs onder het Tweede Rijk en daarbuiten.

Toekomst

Het Café de la Paix is altijd een integraal onderdeel geweest van het Grand Hotel, dat oorspronkelijk "Le Grand Hôtel de la Paix" zou worden genoemd, in het centrum van de wijk Nouvel Opéra, opgericht door de Prefect Haussmann, maar deze naam werd opgegeven vanwege dubbel werk! Alleen zijn café-restaurant kon daarom de naam "Vrede" behouden.

Externe links