Stichting van de Priorij 1061 (≈ 1061)
Gemaakt door Guy de Montlhéry en Hodierne de Gometz
XIVe–XVe siècles
Bouw van een schuur
Bouw van een schuur XIVe–XVe siècles (≈ 1550)
Dateren door zijn architectonische kenmerken
Fin XVIIIe–début XIXe siècle
Uitbreiding van de stal
Uitbreiding van de stal Fin XVIIIe–début XIXe siècle (≈ 1925)
Sloop van de oorspronkelijke West Muur
8 juin 2016
Gebiedsbescherming
Gebiedsbescherming 8 juin 2016 (≈ 2016)
Registratie als historisch monument
Aujourd'hui
Aujourd'hui
Aujourd'hui Aujourd'hui (≈ 2025)
Position de référence.
Geklasseerd erfgoed
In totaal, de oude kloosterschuur; gevels en daken van de gebouwen van de oude boerderij; de vloer van de binnenplaats met inbegrip van het "paardbad" bekken; en de behuizing muur van het klooster landbouwcomplex (cf. AO 17, 18, 20): registratie bij bestelling van 8 juni 2016
Kerncijfers
Guy de Montlhéry - Stichter van de Priorij
Mede-oprichter met zijn vrouw in 1061
Hodierne de Gometz - Stichter van de Priorij
Echtgenote van Guy de Montlhéry
Oorsprong en geschiedenis
De Clunisische Priorij van Longpont werd in 1061 gesticht door Guy de Montlhéry en Hodierne de Gometz en werd een "regionale netwerkleider" dankzij zijn uitgestrekte landgoederen. Deze set rechtvaardigt de bouw van een boerderij, een pers en een kloosterschuur naast het klooster. De schuur, opmerkelijk om zijn hoge muren, imposante afmetingen en structuur, dateert uit de 14de eeuw. Het besloeg aanvankelijk twee derde van zijn huidige oppervlakte, voordat het werd vergroot in de late achttiende of vroege negentiende eeuw door de sloop van de westelijke muur.
De site heeft haar oorspronkelijke omgeving behouden en illustreert de centrale rol van de Clunisiaanse monniken in de middeleeuwse samenleving. De schuur, de abdijkerk en de binnenplaats van de boerderij behoren tot de zeldzame resten van de priorij. De set, beschermd sinds 2016, omvat ook het "paardbad" en de behuizingswand. Deze elementen weerspiegelen de agrarische en spirituele organisatie van het landgoed, waar architectuur en landschap samenkomen om acht eeuwen geschiedenis te zien.
Een historisch monument, het klooster landbouw complex combineert gebouwd erfgoed en collectieve herinnering. De schuur, een van de grootste gebouwen in zijn soort in Île-de-France, symboliseert de vindingrijkheid van monniken in landbeheer. Het bekken en de bewaard gebleven gevels bieden een zeldzaam overzicht van middeleeuwse landbouwtechnieken, terwijl de locatie in Longpont-sur-Orge (Essonne) het een belangrijke plaats maakt om de clusische invloed in de regio Parijs te begrijpen.
