Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het gebouwcomplex van Carrefour Curie, gelegen in Parijs 6e arrondissement, werd tussen 1929 en 1932 gebouwd door architect Joseph Marrast en ondernemer Eugène Chalumeau, die ook de belangrijkste sponsor was. Dit project maakt deel uit van een lange stedelijke reflectie veroorzaakt door het fatale ongeval van Pierre Curie in 1906 op hetzelfde kruispunt, dat als gevaarlijk wordt beschouwd. De twee asymmetrische gebouwen, met cement gecoate gevels en bakstenen verrijkt, nemen een karakteristieke curve. Hun regeling omringt de Dauphinestraat en de dialoog met de oevers van de Seine, tegenover Pont Neuf en het puntje van het eiland Cité.

Het meest imposante westerse gebouw is geïnspireerd op klassieke koninklijke pleinen zoals Place Vendôme in Parijs of Place de la Bourse in Bordeaux. Het centrale lichaam, met uitzicht op de rue de Nevers met een paviljoen dak en een gesneden pediment, herbergt een betonnen reliëf van Carlo Sarrabezolles genaamd À la glorité de la Seine. Het interieur, georganiseerd volgens de Haussmanniaanse traditie, aparte ontvangstruimtes en privé-ruimtes. De versterkte betonnen structuur maakte een hoge regelmaat van de appartementen mogelijk, ondanks de onregelmatigheid van het totale plan.

Decoratieve elementen, zoals metalen leuningen en ijzerwerkdeuren, zijn het werk van de Borderel en Robert workshops, onder de artistieke leiding van Raymond Subes. Deze laatste had al samengewerkt aan grote Art Deco projecten. Het ensemble, geregistreerd bij de Historische Monumenten in 2023, illustreert de evolutie van de Parijse architectuur tussen klassieke traditie en technische moderniteit, terwijl het reageert op een stedelijke kwestie van veiligheid en verfraaiing.

Het project heeft een complexe ontwikkeling ondergaan: een eerste voorbereidende project dateert uit 1923, maar de wederopbouw van de bestaande gebouwen, bedoeld om het gevaar van het kruispunt te verminderen, dateert uit de discussies na het ongeval met Pierre Curie. Innovatieve materialen voor de tijd, zoals het reliëf beton of de liften ingebouwd in de houten trappenhuizen, tonen een verlangen om moderne comfort en erfgoed esthetiek te verzoenen.

De belangrijkste trap, met uitzicht op een centrale dag, dient meestal een groot appartement per verdieping, volgens een typische verdeling van de Parijse burgerlijke habitat. De entreehallen, met stenen muren en gewelven in het midden, combineren middeleeuwse invloeden en Art Deco. De beschermde kamers vandaag de dag omvatten gevels, daken, hallen, trappenhuizen, en sommige appartementen op de 5e verdieping, waardoor de integriteit van dit unieke architectonische ensemble behouden.

Externe links