Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De tumulus van Montiou, gelegen in de gemeente Sainte-Soline (Deux-Sèvres, Nouvelle-Aquitaine), vormen een uitzonderlijk megalithisch ensemble uit het Midden-Nolithicum (ca. 4000-3500 v.Chr.). Gerangschikt als historische monumenten in 1986, deze site bestaat uit drie tumulus (A, B, C), waarvan de tumor A, van vierhoekige vorm (50 m x 22 m), huizen vier dolmens uitgelijnd oost-west, gekenmerkt door parallelle toegangscorridors. De ingebouwde zuid kalksteen gevel en centrale axiale rand suggereren een snelle en geplande constructie, typisch voor Atlantische funeraire architectuur.

De tumulus A, gedeeltelijk verwoest door winningsactiviteiten in de 20e eeuw, was het onderwerp van grote archeologische opgravingen tussen 1975 en 1981, waarbij dolmenic kamers met verschillende structuren werden onthuld: de dolmen I, met een gebogen gang van 11 m en een antropomorfe stele, of de dolmen II, van het type "angoumoisin," met een vierhoekige kamer. De ontdekkingen (een gereedschap in vuursteen, parels in varisciet, botten van 40 individuen) getuigen van het hergebruik van de site door de eeuwen heen, tussen 3855 en 3375 V.CHR., en culturele banden met de tumor naast Bougon en Limalonges.

De moderne geschiedenis van de site wordt gekenmerkt door fortuinlijke ontdekkingen, zoals een vuursteen mes gemeld in 1894 door Abbé Meté, of clandestiene opgravingen die reddingsinterventies in de jaren zeventig motiveerde. De tumulus A, hersteld na de afbraak door landbouw- en mijnbouwactiviteiten, is vandaag de dag de enige van de drie oorspronkelijke tumulus om een zichtbare structuur te behouden. De tumulus C, 250 m ten noordoosten, werd volledig geschorst door gewassen, terwijl tumulus B, een kleine ovaal cairn, werd geïdentificeerd tijdens de 1980 opgravingen.

Analyses van het archeologische materiaal (gepolijste bijlen, geperforeerde schelpen, aardewerk) verbinden de Montiou met de culturen van het Midden- en Recent Neolithicum, met complexe begrafenispraktijken: primaire begrafenissen in de gangen, afzettingen van hergebruikte botten en symbolische offers. De datering van een dolmen II bot (3375-3855 v.Chr.) en de hypothese van een constructie beginnen rond 4000 v.Chr. onderstrepen de voormalige bezetting van de site, de hedendaagse van de eerste megalieten van het Franse Westen Centrum.

De site Montiou maakt deel uit van een regionaal megalithisch netwerk, 16 km van Bougon en 18 km van Limalonges, met architectonische kenmerken zoals de lange parallelle gangen. Deze tumulus, waarschijnlijk bedoeld voor een lokale elite, weerspiegelen een hiërarchische sociale organisatie en uitgebreide begrafenisovertuigingen, waar de monumentaliteit van de begrafenissen markeerde de status van de overledene. Hun classificatie in 1986 bewaarde deze zeldzame getuigenis van neolithische praktijken in Poitou-Charentes.

Externe links