Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De commandant van Épailly werd rond 1200 gesticht door de Tempeliers in het noorden van de Côte d'Or, nabij de huidige grens met de Aube. Deze landelijke site werd een rijke zelfbestuurscommissie ondanks de nabijheid van de Bure bailey, dankzij overvloedige donaties, met name die van Milon, Graaf van Bar-sur-Seine, rond 1210. De commandanten van Épailly, zoals André de Colours (1213) of Hugues de Pairaud (1280-1284), waren belangrijke figuren van de Orde, betrokken bij haar leiding en vergaderingen.

Na een geschil met de familie van kleinzoon werd de commandant in de veertiende en vijftiende eeuw versterkt. Het behield zijn tempelkapel, zijn gewelfde kelder van de 12e eeuw, en een 15e eeuwse toren. De Hospitallers voegden schuren, een dovecote en een wand van behuizing, het organiseren van het landgoed rond een binnenplaats. De kapel, van imposante afmetingen, werd geclassificeerd als een historisch monument in 2010.

De site, nog steeds gekweekt, biedt een getrouw overzicht van haar aspect onder het oude regime. De ontbrekende gebouwen werden vervangen zonder fragmentatie van het landgoed, waardoor de historische eenheid behouden bleef. Zijn bezittingen omvatten de seigneuries van Bissey-la-Côte en Beauvoir, evenals tiende rechten in Dinteville. Recent werk heeft de kapel gered, een belangrijke getuige van zijn templar verleden.

De archeologische en tekstuele bronnen onthullen een typische organisatie van de commandanten: een kapel met nef sexpartiet, een huis herbouwd in de 19e eeuw (op middeleeuwse kelders), en overblijfselen van versterking. Twee Tempeliers, Guillaume de Bissey en Simon de Courban, werden daar in 1307 ontvangen onder de predikant Hugues de Villers. Het geschil met Othon de Grandson (1308-1328) illustreert de spanningen na de ontbinding van de Orde van de Tempel.

Vandaag de dag blijft de prefectuur van Épailly een opmerkelijk voorbeeld van templar en ziekenhuisarchitectuur, waar defensieve, religieuze en agrarische elementen worden gemengd. Zijn rangschikking en registratie (2010) beschermen een zeldzaam middeleeuws erfgoed, nog steeds actief en open voor studie. Jean-Bernard de Vaivre en het onderzoek van Jean-Marc Roger hebben het belang ervan in de geschiedenis van militaire orders in Bourgondië onderstreept.

Externe links