Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De bisschoppelijke stad Fréjus is een van de oudste bisschoppen van Frankrijk, opgericht in de vierde eeuw. Het bestaat uit een paleo-christelijke doop, een vijfde-eeuwse narthex (ondersteund de klokkentoren), Notre-Dame kathedraal, St. Stephen's Church, een klooster met cisterne, en een prevoost huis. Deze elementen illustreren het religieuze belang uit de late oudheid, met overblijfselen van de episcopale residentie van de vijfde eeuw ontdekt door opgravingen.

Het gotische bisschoppelijk paleis, gebouwd tussen de 13e en 14e eeuw, werd omgetoverd tot een versterkte burcht met een toren Riculphus (mâchicoulis bewaard) en een kapel Saint-André (14e eeuw). Na de vernietiging in 1825 werd het herbouwd door de architect Lantoin en gerestaureerd door Jules Formigé in 1921. De site behoudt middeleeuwse structuren zoals een gebroken wieg en dubbele ramen, terwijl de oude gevel, vernietigd, is gematerialiseerd in de huidige stoep.

Het ensemble weerspiegelt een grote architectonische evolutie: van de oude episcopale residentie (Ve De transformaties omvatten een schroeftrap (XVI eeuw) en een uitbreiding in de 17e eeuw, vóór de gedeeltelijke vernietiging in de 19e eeuw. Tegenwoordig hebben alleen de oostelijke en zuidoostelijke bouwlichamen middeleeuwse sporen, beschermd sinds 1908.

De episcopale stad belichaamt 1.600 jaar religieuze en politieke geschiedenis in de Provence, wat de macht van de bisschoppen van Fréjus markeert. Zijn Baptisterium, een van de oudste in Frankrijk, en zijn cisterne klooster onderstreept zijn rol in het christendom. Het paleis symboliseert daarentegen de overgang tussen forten (crennel torens) en seigneuriale residentie, voordat het een publiek monument na de revolutie wordt.

Externe links