Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Saint-Jacques hermitage is een religieus gebouw gelegen op de heuvel Saint-Jacques, met uitzicht op de stad Cavaillon (Vaucluse, Provence-Alpes-Côte d'Azur). Deze site, bezet sinds de prehistorie, herbergde een oppidum celto-ligure van de Cavares, mensen hebben haar naam aan de stad gegeven. De heuvel, oorspronkelijk Mount Caveau genoemd, werd hernoemd in de 12e eeuw met betrekking tot een kapel gebouwd op een mogelijke tempel gewijd aan Jupiter. De huidige hermitage werd opgericht in 1300 onder invloed van het lokale hoofdstuk, en uitgebreid in de 16e eeuw.

De vroege kapel, gedateerd in de 12e eeuw, presenteerde een rechthoekig plan met een apsis in cirkelboog, gebouwd in kalksteen. Een klokkentoren werd toegevoegd in 1377. In 1585 werden onder impuls van Caesar de Bus (oprichter van de vaders van de christelijke leer) twee oosterse spanten en een veranda toegevoegd. De vloer, bedekt met terracotta tegels, en kalksteen kolommen verbinden oude en moderne onderdelen. De hermitage herbergde voortdurend kluizenaars tot 1804.

Op 15 april 1911 werd een historisch monument geregisseerd, de hermitage profiteerde van twee restauratiecampagnes: de ene in de 19e eeuw door de familie Jouve en de andere in 1992. Het is eigendom van de gemeente Cavaillon en getuigt van de architectonische en spirituele evolutie van de site, gekenmerkt door opeenvolgende beroepen sinds de oudheid. De heuvel, strategisch, ooit domineerde Durance, een belangrijke as tussen de Rhônevallei en de Alpen.

Opgravingen en historische bronnen suggereren dat de berg Caveau was een heidense plaats van aanbidding voordat het christendom. De 12e-eeuwse kapel, mogelijk gebouwd op een tempel gewijd aan Jupiter, illustreert deze overgang. De Hermitage werd toen een plaats van geestelijke retraite, geanimeerd door de vaders van de christelijke leer tot het begin van de 19e eeuw. Tegenwoordig blijft het een symbool van het religieuze en historische erfgoed van Cavaillon.

Externe links