Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Ervy-le-Châtel Hall is een ronde houten paneelconstructie van het eerste kwart van de 19e eeuw, gebouwd op drie verdiepingen van verschillende grootte. De architectuur combineert een exterieur halfgetimmerde galerie, ondersteund door 20 houten zuilen op stenen bases, en een centrale rotunda van zes meter in diameter. De begane grond, in fakkels, werd gebruikt om de zakken tarwe te wegen onder een kastanjeplafond, terwijl de bovenste verdiepingen, in lichte bakstenen, waren voorzien van veelzijdige ruimtes. Het dak, bedekt met zink om de lading te beperken, kroont een gebouw gebouwd op de oude gracht van de versterkte stad, rust op lokale zandstenen bases.

Op 8 augustus 1831 werd de zaal goedgekeurd door de koninklijke verordening van Louis-Philippe, dankzij een studie van Nicas de Bar-sur-Seine. Het werk, dat in 1836 begon, resulteerde in een voorlopige ontvangst op 1 oktober 1837. Het gebouw, genoemd als historisch monument in 1947, werd gerenoveerd in de jaren 1960. Tegenwoordig worden er tentoonstellingen, concerten en het VVV-kantoor Val d'Armance gehouden in een omgebouwd pand.

Het interieur van de rotunda, beschouwd als een gezelschap, getuigt van opmerkelijk vakmanschap. De buitengalerij, oorspronkelijk ontworpen om kooplieden te huisvesten, illustreert de economische en sociale rol van de zaal in de 19e eeuw. De locatie aan de oude sloten van de vestingstad benadrukt zijn integratie in de stedelijke geschiedenis van Ervy-le-Châtel, in het departement Aube in het oosten.

De hal onderscheidt zich door zijn hybride structuur, die hout, torchi, baksteen en steen combineert, die lokale materialen en technieken uit die tijd weerspiegelt. Het zinkdak, innovatief voor de tijd, voldeed aan gewichtsbeperkingen terwijl de bescherming van het gebouw. De centrale rotunda, met een diameter van zes meter, is een zeldzaam architectonisch element en versterkt zijn unieke erfgoedkarakter in Champagne-Ardenne.

Externe links