Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De monumentale trap van Auch is een iconische 19e-eeuwse wandelweg in de prefectuur Gers, Occitanie. Gebouwd tussen 1858 en 1863 door prefect Paul Féart en aartsbisschop Antoine de Salinis, beoogt het de stad te moderniseren na de politieke spanningen van 1851. Het gebouw, bestaande uit 374 lokale kalkstenen treden, verbindt Salinis Square in de buurt van de kathedraal Sainte-Marie naar Sadi-Carnot Boulevard, met een hoogte van 35 meter. De architectuur, geïnspireerd door Italiaanse trappen zoals die van de Villa Garzoni, omvat terrassen, fonteinen en tuinen, terwijl de nadruk op de gascon erfgoed.

Het project werd geboren in een context van sociale verzoening na de onderdrukking van de Australische opstandelingen in 1851, waar 338 inwoners werden gedeporteerd naar Algerije. De prefect Féart biedt geweldige werken om Auch te verfraaien en banen te creëren, waaronder watervoorziening, gasverlichting en de klaring van de kathedraal. De trap, ingehuldigd in 1863, werd een symbool van deze stedelijke transformatie, hoewel de structurele kwetsbaarheid (frites, overstromingen van 1897 en 1977) verdere restauratie vereiste. De stenen komen uit de steengroeven van Serrot en afgebroken gebouwen, zoals de oude canonijn.

De monumentale trap heeft in 1994 een historisch monument en sinds 1943 een opmerkelijke plaats ingenomen, met artistieke elementen zoals het standbeeld van Artagnan (1931) van Firmin Michelet of de Sterrenwacht van de Tijd van Jaume Plensa, ter herdenking van de overstromingen van 1977. De convergerende en uiteenlopende vluchten, balustrades en terrassen maken het tot een meesterwerk van Tweede Rijk stedelijke planning, terwijl dienst doen als een sociale verbinding tussen de hogere en lagere districten. Lokale materialen, zoals de blonde steen van Gers, en recente plantages (vines van Saint-Mont, bomen van Judea) versterken zijn gascon anker.

De trap is stijlvol geïnspireerd op andere Europese werken, zoals die van de Bom Jesus in Portugal of het Station Saint Charles in Marseille, maar onderscheidt zich door zijn landschapsintegratie en zijn historische rol. De rehabilitatiewerken, die sinds 2009 door de Erfgoedstichting worden ondersteund, zijn gericht op het behoud van dit kwetsbare monument, een getuige van de stedelijke ambities van de 19e eeuw en de veerkracht van Auch. De indeling beschermt niet alleen de structuur, maar ook de omgeving, waaronder Salinis Square en terrastuinen.

Naast zijn praktische functie belichaamt de monumentale trap het collectieve geheugen van de Auscitaan, van opstanden van 1851 tot natuurrampen. Het illustreert ook de alliantie tussen politieke macht (de prefect Féart), religieus (Mgr de Salinis) en technisch (de architect Leopold Gentil), hoewel hij zijn eerste project niet gerealiseerd heeft. Vandaag de dag is er nog een plaats om te wandelen en na te denken, met een panoramisch uitzicht op de Nederstad en de Gers, terwijl de Gasconische identiteit wordt gevierd door figuren als d'Artagnan.

Externe links