Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Fort Marie-Christine is een van de vijf structuren van de Esseillon-barrière, een verdedigingssysteem gebouwd tussen 1819 en 1834 op een rotsslot met uitzicht op de bovenste Arc vallei, nabij Aussois in Savoie. Gefinancierd door de Franse compensatie die aan het Koninkrijk Sardinië werd betaald na het Congres van Wenen (1815), moesten deze forten de Piemontese kant van een Franse invasie beschermen, onder Oostenrijkse druk. Hun strategische positie gecontroleerde toegang tot de Mont-Cenis-pas, een verbeterde weg het faciliteren van bewegingen naar Italië. Het architectonische model, geïnspireerd door Montalembert, heeft de voorkeur gegeven aan loodrechte vestingwerken en kanonnentorens, met kruisvuur tussen de werken.

De forten, ontworpen om tot 10.000 man te huisvesten, verloren hun militaire nut na de Frans-Sardische alliantie van 1857. Het Verdrag van Turijn (1860), dat de annexatie van Savoy door Frankrijk ondertekende, legde hun vernietiging gedeeltelijk op, behalve Fort Charles-Félix. In 1943 werd Fort Victor Emmanuel gevangengenomen. In 1967 werden ze gerestaureerd door vrijwilligers, waaronder de Vereniging van Forten van de Esseillon.

Fort Marie-Christine, het hoogste en dichtst bij Aussois, biedt een opmerkelijk panorama en biedt vandaag de dag een podiumhuisje, een restaurant en een ingang naar Vanoise National Park. In 1983 werd een historisch monument opgericht, dat symbool staat voor het strategisch erfgoed van Sardinië en de herbestemming van het militaire erfgoed. De gevreesde Marie-Thérèse, toegankelijk via de Duivelbrug, verwelkomt een centrum van interpretatie van vestingwerken. Deze werken, nooit betrokken in een gevecht, getuigen van een unieke militaire architectuur, vereeuwigd door de schilder William Turner in de jaren 1830.

Externe links