Begin van de productie Début du règne d'Auguste (27 av. J.-C.) (≈ 500 av. J.-C.)
Keramiek *terra nigra* gallo-belge
Époque flavienne (69-96 ap. J.-C.)
Ontwikkeling van de produktie
Ontwikkeling van de produktie Époque flavienne (69-96 ap. J.-C.) (≈ 83)
Overschakelen naar ruw grijs keramiek
IIIe-IVe siècles
Verlaten van de site
Verlaten van de site IIIe-IVe siècles (≈ 450)
Einde van de pottenbakkerij
23 septembre 1937
Historische monument classificatie
Historische monument classificatie 23 septembre 1937 (≈ 1937)
Officiële sitebescherming
1936-1984
Archeologische vondsten
Archeologische vondsten 1936-1984 (≈ 1960)
Exploratie met onderbrekingen
Aujourd'hui
Aujourd'hui
Aujourd'hui Aujourd'hui (≈ 2025)
Position de référence.
Geklasseerd erfgoed
Station Gallo-Romeinse pottenbakkers (Box B 322 tot 325): bij beschikking van 23 september 1937
Kerncijfers
Information non disponible - Geen karakter geciteerd
Brontekst zonder nominale referentie
Oorsprong en geschiedenis
Het Gallo-Romeinse pottenbakkersstation van La Villeneuve-au-Châtelot, geclassificeerd als historisch monument in 1937, is een belangrijke archeologische site in het zuidwesten van Champagne. Gelegen in het departement Aube, dicht bij de Seine en de kleigroeven van de Île-de-France, strekt het zich uit over ongeveer een hectare aan beide zijden van een Romeinse weg. Deze strategische positionering, waarbij natuurlijke hulpbronnen (klei, hout, water) en communicatieassen (weg, rivier) worden gecombineerd, verklaart het belang ervan tussen de regering van Augustus en het Flaviaanse tijdperk.
De site, doorzocht tussen 1936 en 1984, onthulde 18 pottenbakkersovens, drainage sloten, een klei nederzetting put, vermoedelijke droogplaatsen, en 12 putten die de grondwatertafel bereiken. Koken storingen, gebruikt als dijk, verstrekt overvloedig archeologisch materiaal, inclusief complete vazen. De productie, aanvankelijk in terra nigra (Gallo-Belgisch keramiek), evolueert tot een ruw grijs keramiek uit het Flaviaanse tijdperk, met verschillende vormen (platen, potten, lampen) en kammendecoraties.
De keramiek van La Villeneuve-au-Châtelot, verspreid lokaal (met name in Troyes, hoofdstad van de Tricasses, en Reims, hoofdstad van de Belgische Gallië), getuigen van intensieve activiteit in de eerste en tweede eeuw. De achteruitgang van de site vond plaats in de derde en vierde eeuw, zonder dat de oorzaken worden gespecificeerd. De workshop illustreert de gespecialiseerde ambachten en commerciële netwerken van de Romeinse Gallië, waarbij lokale grondstoffen en binnenlandse en riviertransportroutes worden benut.
De organisatie van de site suggereert een werkverdeling: extractie en bereiding van klei (decant), vormgeving (drogen gebieden), koken (ovens), en opslag (hangars, metselwerk kelders). De aanwezigheid van vele putten duidt op geavanceerd hydraulisch beheer, essentieel voor kleiwerk en huishoudelijke behoeften. Deze ontwikkelingen weerspiegelen de collectieve planning, kenmerkend voor grootschalige Gallo-Romeinse workshops.
De aanduiding van historische monumenten in 1937 onderstreept de erfgoedwaarde van de site, die werd erkend als de grootste pottenbakker workshop in zuidwestelijke Champagne in 2003. Zijn studie belicht Gallo-Romeinse keramische technieken, hun beperkte stilistische evolutie en hun integratie in regionale economieën. De resten, hoewel gedeeltelijk bewaard, bieden een zeldzame materiële getuigenis van ambachtelijke activiteiten in Lyon en België.
