Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De thermale inrichting van Lecoeur, gelegen in Bourbon-l Gebouwd tussen 1881 en 1884, vervangt een voormalige thermische inrichting waarvan de oorsprong teruggaat tot de Romeinse tijd, met opeenvolgende ontwikkelingen onder Louis XIII en Lodewijk XIV. Het project werd in 1880 goedgekeurd door de Minister van Handel, en de uitvoering ervan werd toevertrouwd aan architect Charles Lecoeur, die een innovatief cruciform plan ontwierp. Het interieur keramiek, ondertekend Achilles en Louis Parvillé, sieren de muren met bloemenmotieven en verwijzingen naar lokale thermale bronnen, aankondiging Art Nouveau.

Het gebouw bestaat uit een centrale hal die leidt naar een hal, geflankeerd door twee symmetrische vleugels met 32 hutten elk (alleen voor mannen aan de linkerkant, vrouwen aan de rechterkant). De zwembaden zijn aan de achterkant geïnstalleerd. Keramische decoraties, een moderne stijl voor de periode, dekken interne verhogingen, met uitzondering van ondersteunende structuren. Okerpanelen met blauwe bloemen, versierd met voorbehoedsmiddelen die de Bourbon-veren noemen, benadrukken de thermische identiteit van de plaats. Het ensemble, geregistreerd bij de historische monumenten in 1987, getuigt van de gouden eeuw van de Franse kuuroorden.

De geschiedenis van Bourbon-l In de 17e eeuw bouwde Gaston d'Orléans het huis van de koning en trok een aristocratische klantenkring aan, waaronder Madame de Sévigné en Madame de Montespan. In de 19e eeuw, onder de impuls van Charles X, onderging het station een vernieuwing, die leidde tot de bouw van Lecoeur. Deze laatste belichaamt zowel een multiseraculair thermaal erfgoed als architecturale durf, waarbij medische en avant-garde esthetische functionaliteit worden gecombineerd.

Externe links