Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De gemeentelijke baden van Mulhouse, gelegen op 7 rue Pierre-et-Marie-Curie, werden in 1911 ontworpen door architect Maurice Baumeister om te voldoen aan de hygiëne en sociale behoeften van de stad. Het werk, dat in 1912 begon, werd onderbroken door de Eerste Wereldoorlog. Het etablissement bestond uit twee zwembaden, hutten met badkuipen en Romeinse baden op de eerste verdieping, uitgerust met glas-in-lood ramen gemaakt door Joseph Ehrismann in 1925.

In de betonnen constructie, die door het Zublin-ingenieursbureau in Straatsburg werd gecreëerd, zijn technische innovaties opgenomen, zoals een waterleidingnet en een stoomketel, die nog steeds worden bewaard. Deze baden maakten deel uit van een breder gemeentelijk beleid, waarbij Mulhouse drie andere soortgelijke inrichtingen in werkruimten had, wat het belang weerspiegelt van de volksgezondheid in het begin van de twintigste eeuw.

Het gebouw heeft in 2008 een historisch monument gebouwd en beschermt alle originele elementen: houtwerk, ijzerwerk, glas-in-lood, armaturen, vloeren, evenals de ketel en het bijgebouw. Deze bescherming onderstreept de erfgoedwaarde van een gebouw dat sociaal nut, industriële architectuur en glaswerk combineert, kenmerkend voor het Mulhousiaans urbanisme van de inter-oorlogsperiode.

Het eerste project, geleid door Maurice Baumeister en ingenieur J. Keller, illustreert de invloed van Duitse modellen in de Elzas van die tijd, vervolgens onder keizerlijk bestuur voor zijn terugkeer naar Frankrijk. De glas-in-loodramen van Ehrismann, typisch voor regionale kunst, voegen een esthetische dimensie toe aan een ruimte ontworpen om de toegang tot lichaamsverzorging en waterrecreatie te democratiseren.

Externe links