Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De abdij van Notre-Dame de Valsery, gesticht in 1124 door reguliere kanunniken van de orde van Prémontré, vestigde zich aanvankelijk nabij het bos van Retz, op de huidige gemeente Cœuvres-et-Valsery (Aisne). De vaste inrichting in Valsery (vallis serena) werd in 1153 besloten dankzij de schenkingen van Jean Leroux, seigneur van Saint-Pierre-Aigle. De abdij, kort na 1226 gewijd door bisschop Jacques de Bazoches in aanwezigheid van Lodewijk IX en Blanche de Castille, bloeide tot de verwoestingen van de Honderdjarige Oorlog: verbrand in 1359 door de Engelsen, vervolgens geplunderd in 1414 door de Bourguignons.

Tijdens de godsdienstoorlogen (1567) leed de abdij onder Huguenote-misbruik, hoewel het 13e eeuwse koor overleefde. Na twee eeuwen van wederopbouw (vanaf 1585) hebben de abdijen van Lametz en Lorry het landgoed volledig opnieuw bewerkt, gesloten in 1653. De capitulaire kamer, een juweel uit de 12e eeuw, gerenoveerd in de 18e eeuw, behoudt verlichting en een originele stoep. De abdij, afgeschaft in 1790 en verkocht als nationaal eigendom, zag zijn kerk en klooster vernietigd in 1793. De ruïnes werden in 1804 overgenomen door baron Charles Estave, die in 1918 een verwoest kasteel bouwde.

Tegenwoordig zijn de beschermde overblijfselen (wand van behuizing, koeler, capitulaire hal) en de kelders van het kloosterhotel Soissons (55bis rue Saint-Martin) de laatste getuigenissen van dit erfgoed. Sinds 1996 voert een vereniging opgravingen en restauraties uit en onthult de locaties van de abdijkerk en klooster begraven onder twee meter puin. De abdij herbergde ook de begrafenissen van Marguerite d'Anjou (1299) en haar dochter Catherine, bezocht door Charles de Valois in 1303.

De abdij was een belangrijk religieus en economisch centrum, begiftigd met land van lokale heren (graaf van Soissons, Vermandois, of Philippe d'Alsace). Het verval begon met de revolutionaire verwoestingen en daarna de bombardementen van 1918. Recente opgravingen (in de jaren 90) en vrijwilligersprojecten (via de vereniging Rempart) dragen bij tot het behoud van deze site, die sinds 1986 (vesges) en 1989 (cel) als historisch monument is opgenomen.

Externe links