Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De oude lay abdij van Arette werd al in 1385 genoemd onder de naam "Abadia" in de algemene graaf van de huizen van de burggraaf van Béarn. Dit document getuigt van zijn middeleeuwse bestaan, ruim voor de grote transformaties die het later beleefde. Op een onbepaald tijdstip, de protestanten verbrandde het gebouw, waarschijnlijk het verminderen van zijn oorspronkelijke huis lichaam tot een gedeeltelijke staat.

Aan het begin van de zeventiende eeuw werd de abdij herbouwd en uitgebreid in een symmetrisch vlak: een tweede gebouw, identiek aan de eerste, werd gebouwd en verbonden door een grote centrale trap. Het ensemble is geïnspireerd op de architectonische principes van François Mansart, met behoud van lokale kenmerken van de Bearnais. De gevels, doorboord door vier grote dubbelschoenramen en een ronde voordeur, weerspiegelen deze stilistische dualiteit. Binnen, monumentale schoorstenen, waaronder een versierd met clusters en manden fruit, ingericht de belangrijkste kamers.

In de 18e eeuw kwam de abdij in handen van kooplieden van Oloron die het in appartementen verdeelden. De kamers op de eerste verdieping werden dan verrijkt met houtwerk, wat een overgang naar residentieel en commercieel gebruik markeert. Het gebouw, geclassificeerd als een historisch monument in 1968 voor zijn gevels, daken, oude open haarden en park, is vandaag getuige van deze historische lagen, mengen protestantse vernietiging, klassieke wederopbouw en markt aanpassingen.

De abdij presenteert zich als een lichaam van barlong huizen omlijst door twee licht gevorderde paviljoens, typisch voor de berennaise herenhuizen van die tijd. Het huidige adres, 58 Rue Marcel Loubens in Arette (64570), komt overeen met de historische locatie vermeld in de Merimée basis onder de code Insee 64040 (Pyrénées-Atlantiques).

Externe links