Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Barracks des Mousquetaires-Noirs, gelegen op 26 rue de Charenton in het 12e arrondissement van Parijs, werd tussen 1699 en 1701 gebouwd door de architecten Robert de Cotte en Jean Beausire. Het was de bedoeling om het tweede gezelschap van de Musketiers van de Koning te huisvesten, bijgenaamd Blacks vanwege de jurk van hun paarden, om hen te onderscheiden van het eerste gezelschap (de Greys). Dit project kwam tegemoet aan de behoefte aan centralisatie, waarbij de Musketiers vroeger gehuisvest waren in het huis van de inwoners van de Faubourg Saint-Antoine, een impopulaire en onpraktische oplossing voor hun opleiding en dienstverlening.

De keuze van de Faubourg Saint-Antoine werd verklaard door de nabijheid van Parijs, gemakkelijke toegang tot water voor het drinken van paarden, en de beschikbaarheid van low-urbanized en goedkoop land. De bouw werd gefinancierd met de opbrengst van de verkoop van de grond in Place Vendôme, zoals aangegeven in het brievenoctrooi van Lodewijk XIV in 1699. De barakken, georganiseerd rond twee gangen, omvatten huizen voor meer dan 300 Musketiers, stallen voor 300 paarden, evenals een kapel en werkplaatsen voor ambachtslieden (sellier, wapenrusting, marshal-ferrant).

Onder de Musketiers die in de kazerne waren gebleven, werd gezegd dat Gilbert du Motier de La Fayette zijn militaire opleiding tussen de 12 en 17 jaar had voltooid, alvorens een sleutelrol te spelen in de onafhankelijkheidsoorlog van de Verenigde Staten. Het bedrijf werd afgeschaft in 1775 en de kardinaal van Rohan verplaatste het ziekenhuis van de 15 Wings in 1780. Vandaag de dag blijven alleen het entreepaviljoen, de kapel van Saint-Rémy (gedeeltelijk bewaard) en enkele aanverwante gebouwen, geclassificeerd als historische monumenten in 1976, van de oorspronkelijke barakken.

De gebouwen waren opgebouwd rond twee grote binnenplaatsen: de eerste, begrensd door de huizen van de Musketiers, werd gesloten door een hemisferische muur doorboord door het ingangspaviljoen met uitzicht op de Charentestraat. De tweede binnenplaats, toegankelijk door een passage in het centrale lichaam, was gewijd aan stallen, in staat om 300 paarden in stalletjes. Een derde werf, mest genoemd, werd gebruikt om het afval vóór verwijdering op te slaan. De latrines werden geïntegreerd in de wanden van de behuizing, die de hygiënische beperkingen van de tijd weerspiegelen.

Na de revolutie werd het 15-Vingt Ziekenhuis, oorspronkelijk opgericht in de 13e eeuw om 300 blinde mensen te herbergen, verplaatst naar de voormalige barakken. Deze site, altijd gewijd aan oftalmologie, bestendigt daarmee een ononderbroken medische roeping voor meer dan twee eeuwen. De beschermde elementen (drager, koor, apsis en overspanningen van de kapel) getuigen van de militaire architectuur van de vroege achttiende eeuw, gekenmerkt door rationele en functionele organisatie.

Externe links