Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De voormalige fabriek van de Chemical Society of Clamecy, tegenwoordig de Solvay fabriek, is opgericht als een emblematische industriële ensemble van de twintigste eeuw. Gelegen aan de linkeroever van het kanaal, werd het bediend door een parallel spoor en bestond uit productie-eenheden, een administratief prefab beton gebouw (Art Deco stijl), een sociaal centrum, een station en een stadion. Op zijn hoogtepunt had de fabriek tot 600 werknemers in dienst en vormde een echte "stad in de stad," met arbeiderssteden, kapel en nutsbedrijven. Zijn historische activiteit, de carbonisatie van hout en kolen, stopte in 1981 om plaats te maken voor petrochemie.

De fabriek werd in 1894 opgericht door de Société Barillot, Houdé en Cie. Onder leiding van Maurice Brulfer (1919 In 1937 richtte architect René Allard een art deco administratief gebouw op, versierd met een fries geschilderd door Neveu-Lemaire, verlengd in 1951 door Rex Barrat. Een aangrenzend sociaal centrum, gedecoreerd door Robert Pouyaud, voltooide dit moderne ensemble. De muurschilderingen, die nog zichtbaar zijn, getuigen van deze rijke tijd, toen de industrie het sociale en stedelijke landschap van Clamecy vorm gaf.

De site is onderdeel van een lokale industriële geschiedenis daterend uit de 19e eeuw, toen de daling van de houtvlotatie bevrijd land langs het kanaal. Reeds in 1851 werd een stoomzaagmolen geïnstalleerd, gevolgd door fabrieken bij bruining en activiteiten met betrekking tot oprichters zoals Jules Galuzot (Lentewinkels). De chemische fabriek, met zijn uitbreidingen van de jaren 1950, symboliseert deze overgang naar een gestructureerde industriële economie. Gedeeltelijk opgenomen in de Historische Monumenten in 2014, illustreert het het technische en artistieke erfgoed van het Franse industriële erfgoed.

Externe links