Logo Musée du Patrimoine

Alle Franse erfgoed ingedeeld naar regio's, departementen en steden

Voormalige schuilplaats van de zeeman van Douarnenez dans le Finistère

Patrimoine classé
Patrimoine maritime
Abri marin
Finistère

Voormalige schuilplaats van de zeeman van Douarnenez

    51 rue Henri-Barbusse
    29100 Douarnenez
Ancien abri du marin de Douarnenez
Ancien abri du marin de Douarnenez
Ancien abri du marin de Douarnenez
Ancien abri du marin de Douarnenez
Ancien abri du marin de Douarnenez
Ancien abri du marin de Douarnenez

Tijdlijn

XIXe siècle
Époque contemporaine
1900
2000
1912
Bouw van een schuilplaats
1914-1917
Militaire vordering
1936
Ontwikkeling van de dienstverlening
1973
Laatste sluiting
27 octobre 2007
Historische monument classificatie
2023
Begin van de vastgoedwerkzaamheden
Aujourd'hui
Aujourd'hui

Geklasseerd erfgoed

Fronten en daken (zie AA 10): inschrijving bij decreet van 29 oktober 2007

Kerncijfers

Jacques de Thézac - Stichter van het werk van de marineschuilplaatsen Initiator van het sociale en educatieve project
René Darde - Shelterarchitect Fabrikant van het neogotische gebouw
Stéphanie Stein - Voormalig eigenaar (2018-2022) Porter van het afgebroken project van Maison des Lumières

Oorsprong en geschiedenis

De voormalige beschutting van de zeeman van Douarnenez, gebouwd in 1912 door René Darde voor het werk van de Abris du Marin, belichaamt Jacques de Thézac's wens om vissers gezonde en educatieve plaatsen te bieden. Geïnspireerd door Britse Sailers, het biedt een gemeenschappelijke ruimte, bibliotheek, kliniek en slaapzaal, terwijl de strijd endemische alcoholisme onder Sardijnse zeilers. Zijn neogotische stijl, met roze crepi en lancetramen, maakt het zichtbaar vanaf de zee, symboliserend een toevluchtsoord zowel fysiek als moreel.

Tijdens de Eerste Wereldoorlog werd de schuilplaats door het leger gevorderd (1914-1717) alvorens terug te keren naar zijn maatschappelijke roeping: huiselijke klassen, kinderconsulten en steun voor zeelieden weduwen na 1936. In de jaren vijftig werd het een herinneringsplaats voor voormalige vissers, zelfs als gastheer van een poolkampioenschap in 1962. Het werd in 1973 gesloten en werd in 1974 door de gemeente gekocht en herbergt vervolgens de redactie van de tijdschriften Chasse-Marée (1981-2018) en ArMen (1986-2003), die haar rol in het behoud van het maritieme erfgoed consolideren.

Gerangschikt in 2007 een historisch monument voor zijn gevels en daken, de schuilplaats is het object van contrasterende projecten in de 21e eeuw. In 2018 herleeft een kortstondige tentoonstelling (Rendez-nous les Lumières) zijn culturele aantrekkingskracht, maar spanningen ontstaan door de verkoop in 2021 voor bijna een miljoen euro, waardoor er een petitie van 30.000 handtekeningen tegen de transformatie in hoge woningen ontstaat. Ondanks de protesten begon het werk in 2023 om negen appartementen te creëren, onder controle van de Architecten van de Franse gebouwen om de erfgoedelementen zoals de helische trap of de inscripties van het pediment te behouden.

De beschutting van de zeeman van Douarnenez illustreert daarmee de hedendaagse uitdagingen van het combineren van erfgoedbehoud en vastgoeddruk. De geschiedenis weerspiegelt ook de evolutie van de sociale betrekkingen in de havens van Breton, die zich verplaatst van een instrument om zeearbeiders te beschermen naar een kwestie van collectief geheugen en landspeculatie. Zijn roze crepi, nog steeds zichtbaar vanuit de haven, herinnert vandaag net zo veel aan zijn solidariteit verleden als de controverses rond zijn toekomst.

Externe links