Voormalige residentie van de gouverneurs, gelegen aan de rots van Dzaoudzi

Musea van Frankrijk

Diversen

Photo de Voormalige residentie van de gouverneurs, gelegen aan de rots van Dzaoudzi

Crédit photo : David Stanley from Nanaimo, Canada - Sous licence Creative Commons

Tijdlijn

Révolution/Empire

XIXe siècle

Époque contemporaine

1800

1900

2000

1845

Vernietiging van het Sultans paleis

1891-1892

Bouw van het huidige gebouw

1953

Destructieve cycloon

1970

Beroep door het vreemdelingenlegioen

2012

Registratie voor historische monumenten

2015

Eindklasse

Aujourd'hui

Geklasseerd erfgoed

De gehele residentie, met de twee longères, de drie kanonnen, de zes reverbera en de grond (Box AB 83, 145 tot 147): inschrijving op bevel van 5 november 2012. Gerangschikt als historische monumenten op 25 maart 2015. Order 2015 vervangt de registratieorder 2012.

Kerncijfers

Sultan Andriantsoly - Lokale soevereiniteit	Eigenaar van het paleis vernietigd in 1845.
Ateliers Moisant - Metaalconstructie	Bedrijf dat het bouwpakket heeft geleverd.

Oorsprong en geschiedenis

De voormalige residentie van de gouverneurs, gelegen op de rots van Dzaoudzi in Mayotte, werd gebouwd op de site van het voormalige paleis van Sultan Andriantsoly, vernietigd in 1845. Een eerste modelwoning werd in hetzelfde jaar gebouwd en tussen 1891 en 1892 vervangen door een metalen bouwpakket uit de metropool, gemaakt door de Moisant workshops, concurrenten van Eiffel. Dit rechthoekige gebouw met drie verdiepingen, omringd door galerijen, diende allereerst onder het gezag van de gouverneurs van La Réunion of Madagaskar.

In 1953, een cycloon ernstig beschadigde de structuur, die werd verlaten tot 1970, toen het Vreemdelingenlegioen bezet en uitgevoerd korte restauraties. In 1998 stortte het gebouw, binnengevallen door vegetatie, gedeeltelijk in. Een identieke renovatie tussen 2001 en 2004 herstelt zijn oorspronkelijke uiterlijk. De residentie, vergezeld van twee longères (1851 en 1857), drie kanonnen (waarvan één 1813) en zes reverbera, werd voor het eerst vermeld in de historische monumenten in 2012, en vervolgens gerangschikt in 2015.

Vandaag eigendom van de staat en het departement, kan de residentie het hart van het toekomstige Museum van Mayotte (MuMA), gewijd aan het natuurlijke en culturele erfgoed van Mahorais worden. In 2023 werd het geselecteerd als de emblematische site van de Erfgoed Lotto. Zijn metalen architectuur, zeldzaam in de regio, en koloniale geschiedenis maken het een belangrijk symbool van Mayotte's erfgoed.

De site bevat ook opmerkelijke elementen zoals kanonnen, getuigen van de historische verdediging van het eiland, en reverbera, die het koloniale urbanisme illustreren. De sporen van oude polychromie op de deuren herinneren aan het verleden van deze plaats, gekenmerkt door de politieke en administratieve transformaties van Mayotte, van de Sultanische periode tot het departementale tijdperk.

Geclassificeerd om zijn erfgoed waarde, de residentie belichaamt de uitwisselingen tussen de metropool en de ultramarine gebieden, door middel van de prefab metalen assemblage, innovatieve techniek voor de tijd. De dubbelgevlogen paardenijzeren trap en de perifere galerijen maken het een uniek architectonisch voorbeeld in de Indische Oceaan.