Crédit photo : blue eyes photographies - Sous licence Creative Commons
Mededelingen
Log in om een beoordeling te plaatsen
Tijdlijn
Révolution/Empire
XIXe siècle
Époque contemporaine
1800
1900
2000
1839
Verlichting van de eerste vuurtoren
Verlichting van de eerste vuurtoren 1839 (≈ 1839)
43 meter cilindrische toren in metselwerk.
4 août 1944
Vernietiging van de vuurtoren
Vernietiging van de vuurtoren 4 août 1944 (≈ 1944)
Explosie veroorzaakt door Duitse troepen.
1950-1951
Bouw van de huidige vuurtoren
Bouw van de huidige vuurtoren 1950-1951 (≈ 1951)
Betonnen toren van Ernest Scuiller.
février 1952
Ontsteking van de huidige brand
Ontsteking van de huidige brand février 1952 (≈ 1952)
Afronding van de vuurtoren.
31 décembre 2015
Registratie voor historische monumenten
Registratie voor historische monumenten 31 décembre 2015 (≈ 2015)
Totale bescherming van het terrein en bijlagen.
Aujourd'hui
Aujourd'hui
Aujourd'hui Aujourd'hui (≈ 2025)
Position de référence.
Geklasseerd erfgoed
De vuurtoren van het eiland Sein in zijn geheel, de gevels en daken van de aangrenzende gebouwen en de basisgrond van het vuurtorengebouw, gelegen op het noordwestenpunt van het eiland Sein, ongecadeerd, geografische coördinaten 48°02'61.3' NB; 04°52'01' NB (WGS84): inschrijving bij bestelling van 31 december 2015
Kerncijfers
Ernest Scuiller - Ingenieur
Ontwerpt het betongietproces.
André Blondel - Uitvinder
Maakt de lampen geïnstalleerd in 1911.
Général de Gaulle - Staatsman
Ontvangt een steen uit de vuurtoren verwoest in 1946.
Oorsprong en geschiedenis
De eerste vuurtoren op het eiland Sein, een 43 meter cilindrisch toren in metselwerk, werd in 1839 verlicht. In 1876 werd het bovenste deel zwart geschilderd en in 1896 werd er een gasfabriek toegevoegd. In 1911 werd hij een van de eerste Franse radiobakens, uitgerust met een gedempte golfzender (radiocode S••••) om de schepen naar Brest te leiden. Geëlektrificeerd in 1935, werd het vernietigd op 4 augustus 1944 door gepensioneerde Duitse troepen, nadat ze munitie hadden opgeslagen in de kelder, waardoor een explosie van uitzonderlijk geweld. Het puin werd geprojecteerd op honderden meters, en granieten blokken nog steeds getuigen van dit vandaag.
Na de oorlog werd in 1945 een tijdelijke metalen toren gebouwd, in 1946 vervangen door een elektrische brand. De reconstructie van de huidige vuurtoren, een afgekapt betonnen toren op een vierkante basis, begon in 1950 met behulp van een innovatief gietproces ontwikkeld door ingenieur Ernest Scuiller. Het werd verlicht in februari 1952 en omvat ook een elektriciteitscentrale die het eiland en een autoclaaf levert om zeewater te ontzilten. De site werd in 1980 opgenomen en de vuurtoren werd in 2015 voor historische monumenten vermeld. Het symboliseert zowel de veerkracht van het eiland als zijn sleutelrol voor navigatie in de Iroese Zee.
De huidige vuurtoren illustreert een unieke combinatie van functies: zeemarkering, elektriciteitsopwekking voor de 200 inwoners van het eiland (de Senans) en drinkwatervoorziening via ontzilting. De architectuur, het mengen van beton en steen metselwerk, weerspiegelt naoorlogse reconstructietechnieken. Het bezoek van de site maakt het mogelijk om de overblijfselen van de eerste vuurtoren te observeren, met name de granieten blokken verspreid door de explosie van 1944, evenals de hulpgebouwen waarin de wachthuizen zijn ondergebracht. Het eiland Sein, gedecoreerd met het Kruis van Bevrijding in 1946, onderhoudt een sterke band met dit monument, zoals blijkt uit de steen van de verwoeste vuurtoren aangeboden aan generaal de Gaulle tijdens zijn bezoek.
Mededelingen
Log in om een beoordeling te plaatsen