Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De tuinstad Stockfeld, gelegen in het district Neuhof van Straatsburg, werd ontworpen in het begin van de 20e eeuw, terwijl Elzas onder Duits bestuur stond. Het project was bedoeld om de inwoners van het stadscentrum te verplaatsen, waarvan 3.460 werden verplaatst als gevolg van een sanerings- en moderniseringsplan dat in 1907 door burgemeester Rudolf Schwander werd gelanceerd. Deze laatste gaf opdracht 126 huizen te slopen om het historische hart van Straatsburg te transformeren, waarvoor een nieuwe woonwijk nodig was.

Het geselecteerde project was dat van architect Edward Schimpf, geïnspireerd door de Engelse tuinsteden en de theoreticus Ebenezer Howard. Schimpf noemde zijn Howard Plan als eerbetoon aan deze laatste en ondersteunde ook Hellerau, de eerste continentale tuinstad gebouwd in Dresden in 1909. Door onenigheid met de gemeente verliet Schimpf echter de bouwplaats, die uiteindelijk werd voltooid door Ernst Zimmerle. De Eerste Wereldoorlog onderbroken werk: van de 457 wooneenheden gepland, werden er slechts 220 gebouwd tussen 1910 en 1912.

De tuinstad onderscheidt zich door zijn geometrische plan waarin rondingen en georganiseerde eilanden worden gecombineerd, een stadsinnovatie voor de periode. De gevels, daken, tuinen en boomuitlijningen van de oorspronkelijke gebouwen werden beschermd door een inscriptie als historische monumenten in 1996. Vandaag de dag weerspiegelt deze wijk een baanbrekende sociale en architectonische wil, waarbij hygiënisme, moderniteit en levenskwaliteit worden gecombineerd voor de populaire klassen in Straatsburg.

Deze faubourg-tuin ligt zes kilometer ten zuiden van het centrum van de stad, in het gebied Stockfeld, en omvat straten met suggestieve namen zoals Rue du Coucou, Avenue David-Goldschmidt of Rue de Lichtenberg. De beschermde elementen bestrijken een precieze omtrek, waaronder hekken, groene ruimten en bomen, die de oorspronkelijke ambitie van een harmonieuze leefomgeving weerspiegelt. De eigendom behoort nu tot een particulier bedrijf, en de toegang tot het blijft onderworpen aan specifieke regels.

De Elzas context van die tijd, gekenmerkt door Duitse invloed, speelde een sleutelrol bij de realisatie van dit project. Tuinsteden waren toen een antwoord op problemen van stedelijke overbevolking en onhygiënischheid, terwijl ze progressieve idealen van stedenbouw belichaamden. Straatsburg, een grens- en culturele stad, werd aldus een laboratorium van architectonische innovaties, waar Germaanse invloeden en Angelsaksische modellen werden doorkruist.

Externe links