Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Oorsprong en geschiedenis

La Ferme de la Bourlière is een landbouwgebouw in het departement Ain in de regio Auvergne-Rhône-Alpes. Dateert uit de 11e en 13e eeuw en getuigt van middeleeuwse landelijke architectuur, met opmerkelijke elementen zoals de sarrazine haard, beschermd sinds 1925. Dit type constructie weerspiegelt de technieken van de tijd, aangepast aan de agrarische en binnenlandse behoeften van de Bresse, een gebied gekenmerkt door zijn internationale erfgoed.

De sarrazinehaard, kenmerkend voor de Bressane boerderijen, is het emblematische element van dit monument. Het wordt in opdracht van 30 april 1925 als historische monumenten genoemd en illustreert het belang van het behoud van middeleeuwse overblijfselen in de regio. Het bedrijf, hoewel weinig gedocumenteerd in zijn specifieke toepassingen, maakt deel uit van een historische context waarin landbouwbedrijven een centrale rol speelden in de lokale economie.

Beschikbare bronnen, waaronder Wikipedia en Monumentum, benadrukken de status als historisch monument en de precieze locatie in de gemeente Chevroux, vlakbij Bourg-en-Bresse. De nauwkeurigheid van de geografische locatie wordt geschat op middelmatig (niveau 5/10), maar het geschatte adres, 426 Route de Dommartin, maakt het mogelijk om te worden gevestigd in het Bressan landschap. Er wordt geen informatie verstrekt over de huidige toegankelijkheid of mogelijke toeristische functies.

De boerderij Bourlière maakt deel uit van een bredere set beschermde monumenten in de Ain, die het rijke landelijke erfgoed van deze regio weerspiegelen. De vroege inscriptie (1925) toonde een bewustzijn van erfgoed uit het begin van de twintigste eeuw, terwijl het behoud van oude landbouwgebouwen werd een prioriteit in het licht van de landelijke modernisering.

In de beschikbare bronnen wordt geen enkel historisch karakter of specifieke gebeurtenis met betrekking tot dit bedrijf vermeld. Zijn belangrijkste interesse ligt in zijn architectuur en anciënniteit, het aanbieden van een materiële getuigenis van middeleeuwse levensstijl in Bresse. Interne gegevens en externe referenties, zoals de Merimée-databank, vullen de informatie aan, maar geven geen aanvullende details over de geschiedenis of de inzittenden.

Tot slot is de boerderij Bourlière, met haar sarrazine haard en haar inscriptie als historische monumenten, een representatief voorbeeld van het middeleeuwse agrarische erfgoed van de Ain. Zijn studie biedt een beter begrip van bouwtechnieken en de organisatie van landelijke boerderijen in deze regio in de Middeleeuwen.

Externe links