Bouw van de boerderij XVIe siècle (≈ 1650)
Bouwperiode in houten panelen.
1840
Gemeentelijke fusie
Gemeentelijke fusie 1840 (≈ 1840)
Querville geabsorbeerd door Biéville-en-Auge.
17 avril 1931
Registratie voor historische monumenten
Registratie voor historische monumenten 17 avril 1931 (≈ 1931)
Bescherming van de behuizing in houten stroken.
1973
Nieuwe fusie
Nieuwe fusie 1973 (≈ 1973)
Biéville-en-Auge fuseert met Quétéville.
2017
Oprichting van Belle Vie en Auge
Oprichting van Belle Vie en Auge 2017 (≈ 2017)
Nieuwe stad waaronder Biéville-Quétéville.
Aujourd'hui
Aujourd'hui
Aujourd'hui Aujourd'hui (≈ 2025)
Position de référence.
Geklasseerd erfgoed
Behuizing in houten stroken: inschrijving bij decreet van 17 april 1931
Kerncijfers
Information non disponible - Geen teken genoemd
Bronnen noemen geen historische actoren.
Oorsprong en geschiedenis
La Ferme des Roches is een iconisch gebouw in de gemeente Belle Vie en Auge in Normandië. Gebouwd in de 16e eeuw, onderscheidt deze boerderij zich door zijn hout-palen architectuur, typisch voor het land Auge. Het rust op een stenen basis en is bedekt met platte tegels, met een metselwerk trap toren naast het hoofdgebouw. Zijn huis, geheel van hout, is sinds 17 april 1931 een historisch monument.
La Ferme des Roches ligt in het departement Calvados, in het bijzonder in Querville, een gehucht dat in 1840 in Biéville-en-Auge werd geïntegreerd en in 1973 werd samengevoegd met Biéville-Quétéville. Sinds 2017 is deze laatste een zelfstandige gemeente geworden van Belle Vie en Auge. Het exacte adres, volgens de Merimée basis, is 105 Route de Crevecoeur, in Biéville-Quétéville, Calvados.
Dit monument illustreert perfect de Normandische landelijke architectuur van de 16e eeuw, met zijn constructieve kenmerken uniek voor het land Auge. De bescherming van zijn huis in 1931 onderstreept zijn erfgoed belang. Hoewel de bronnen het huidige gebruik niet specificeren, maakt de staat van instandhouding en registratie het een waardevol getuigenis van de landbouw- en architectonische geschiedenis van de regio.
De 16e eeuw in Normandië werd gekenmerkt door een bloeiende plattelandseconomie, waar boerderijen een centrale rol speelden in de landbouwproductie en sociale organisatie. Gebouwen van hout, zoals de Ferme des Roches, weerspiegelden zowel lokale technieken als de praktische behoeften van boerderijen. Deze gebouwen dienden niet alleen als een woning, maar ook als een plaats van opslag en werk, een illustratie van de manier van leven van de boerengemeenschappen van die tijd.
In dit verband stonden boerderijen als Les Roches vaak in het hart van dorpen of gehuchtjes, als verzamelpunt en symbool van welvaart. Hun architectuur, aangepast aan lokale hulpbronnen (hout, honingraat), getuigt van ambachtelijke knowhow die door generaties wordt overgedragen. De bescherming van deze gebouwen in de 20e eeuw heeft bijgedragen tot het behoud van dit erfgoed, en biedt vandaag een tastbaar overzicht van het Normandische landelijke leven in de Renaissance.