Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Saint-Gilles boerderij in Wintzenheim werd gebouwd in de 12e eeuw, met de bouw van een gebouw in de Saint-Gilles vallei. In 1325 werd tijdens het uitbreidingswerk een kapel met muurschilderingen genoemd, waaronder een nieuw koor. Deze secundaire priorij was afhankelijk van de priorij Saint-Pierre de Colmar, zelf verbonden aan de Clinisische abdij van Payerne in Zwitserland. De kapel, gewijd aan Saint Gilles, was een plaats van toewijding voordat de Reformatie het gebruik veranderde.

In 1575 verwierf de stad Colmar het landgoed na de introductie van de Reformatie. Dat jaar droeg Lodewijk XIV de kerk, die vervolgens werd verlaten, toe aan het Grote Hoofdstuk van de Kathedraal van Straatsburg. Een standbeeld van Saint Gilles, geïnspireerd door een middeleeuws werk, werd geïnstalleerd na een kerkverzoening in 1713. De muurschilderingen, gerestaureerd in 1777, werden tijdens de Revolutie verborgen onder gips.

Verkocht als nationaal eigendom in 1793 werd het pand door Colmar gekocht voordat het in 1815 verkocht werd aan een koopman, Jean Jacques Hanhart. De laatste maakte de kapel uit elkaar, verdeeld in twee niveaus om een woning te creëren en een lantaarn toe te voegen. Sindsdien, de site, geclassificeerd als een historisch monument in 2002, heeft behouden haar U-vormige plan met resten van de kapel, 14e eeuwse muurschilderingen, en architectonische elementen van de 19e en 18e eeuw.

Het gebouw illustreert dus een overgang tussen religieus en agrarisch gebruik, gekenmerkt door grote veranderingen in de 18e en 19e eeuw. De muurschilderingen, herontdekt nadat ze verborgen waren, getuigen van zijn verleden als een clusische priorij. Tegenwoordig blijft de boerderij een voorbeeld van architectonische en historische aanpassing, waarbij middeleeuwse erfgoed en postrevolutionaire veranderingen worden gemengd.

Externe links