Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Clarenson molen, gelegen in Elbeuf, Seine-Maritime, is een voormalige textielfabriek gebouwd in de tweede helft van de 18e eeuw. Oorspronkelijk gebouwd van hout en baksteen, overspannen achttien spanwijdten, maar vandaag vertegenwoordigt slechts driekwart van zijn oorspronkelijke grootte. Dit industriële gebouw, typisch voor de vroege architectuur van de Industriële Revolutie, werd aan het begin van de 19e eeuw opgevoed om aan groeiende productiebehoeften te voldoen.

Aan het begin van de 19e eeuw werd de fabriek geleid door Georges-Paul Petou, een fabrikant uit Louviers, die ook burgemeester van Elbeuf werd in 1823. Rond 1840 werden een 20 pk stoommachine en een bakstenen schoorsteen geïnstalleerd, wat een belangrijke modernisering markeerde. De activiteit, aanvankelijk gericht op de wollen platen, werd gediversifieerd onder impuls van de medewerkers Clarenson en Lebret uit 1880, met de productie van zogenaamde nieuwe stoffen, toegekend in internationale tentoonstellingen.

De fabriek veranderde meerdere malen van eigenaar: gekocht in 1853 door Edouard Beltest, werd het overgenomen door zijn zoon Henri, geassocieerd met Clarenson en Lebret. De in 1914 opgerichte naamloze vennootschap Beltest Clarenson en Lebret bleven bestaan tot de definitieve sluiting in 1961. Een deel van de werkplaatsen, omgebouwd tot huisvesting, contrasteert met het oostelijke gedeelte, geregistreerd bij de historische monumenten sinds 1994 en onder rehabilitatie. De schoorsteen en ijzerconstructies getuigen nog van het industriële verleden.

In 1889 waren er tot 368 werknemers werkzaam en exporteerden een deel van de productie naar het Verre Oosten. De prijzen op tentoonstellingen in Parijs (1855, 1889), Londen (1862) of Wenen (1873) benadrukken de kwaliteit van zijn artikelen. Vandaag de dag herbergt het gebouw een drukkerij in zijn vroegere kantoren, terwijl het beschermde deel, eigendom van de gemeente, wacht op een volledige restauratie.

Technische transformaties, zoals de toevoeging van ketels (1879, 1900) of mechanische handel, weerspiegelen de evolutie van de productiemethoden. In 1930 had de fabriek nog 18 vertrapte machines, die sindsdien verdwenen waren. De daling maakt deel uit van die van de Normandische textielindustrie, maar de registratie in 1994 maakt het een belangrijke getuigenis van dit deel van de Franse economische geschiedenis.

Externe links