Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De beschutting van de abdij van Corneux, gelegen in Gray, vindt zijn oorsprong in een eerste installatie in de 14e eeuw, afhankelijk van de abdij van de Prémontrés van Corneux. Dit eerste gebouw, vernietigd, werd in het 3e kwart van de 16e eeuw vervangen door de huidige gebouwen, gebouwd onder het abdijschap van Dom Perchet, wiens wapenschild en dadels 1563 en 1569 nog steeds sieren de gevel. Deze schuilplaats werd aanvankelijk gebruikt als toevluchtsoord voor religieus tijdens de oorlog, zoals aangegeven door een inscriptie op de rechtergevel.

De architectuur van de 16e eeuw behoudt opmerkelijke elementen: een gewelfde veranda in een wieg, een gewelfde kapel en een grote gewelfde hal veranderd in een stal in de 18e eeuw. Tussen 1756 en 1773 onderging het gebouw ingrijpende wijzigingen, waaronder de verhoging van twee verdiepingen van het gebouw met de kapel, die zijn klokkentoren verwijderde. Op dat moment werd de schuilplaats verhuurd aan een regiment van ruiters op de begane grond, voordat het een prive-woning in de 19e eeuw, met tuin-kant uitbreidingen na de onderdrukking van een kanaal.

De kapel, geclassificeerd als een historisch monument in 2000, is het enige beschermde element van het geheel. Opeenvolgende transformaties, vooral in de 20e eeuw, hebben de oorspronkelijke structuur gedeeltelijk veranderd, maar er blijven sporen van de 16e en 18e eeuw, die de functionele evolutie weerspiegelen: plaats van aanbidding, monastieke toevluchtsoord, en dan civiele huisvesting. Historische bronnen, zoals Camille Rochard's (1929) werk, bevestigen deze etappes, waaronder de datum van 1775 gegraveerd op het gebouw, markeren het einde van de 18e eeuw.

Vandaag de dag gelegen 87-89 rue Vanoise, het toevluchtsoord illustreert de geschiedenis van de abdijen voorgedemonstreerd in Franche-Comté, tussen religieuze bescherming, militaire aanpassingen en burgerlijk hergebruik. De huidige staat, hoewel gewijzigd, behoudt belangrijke architectonische elementen, zoals ogival gewelven en lapidary inscripties, het aanbieden van een materiële getuigenis van vijf eeuwen van de lokale geschiedenis.

Externe links