Tijdlijn

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Stichting Avicenne, historisch bekend als het Huis van Iran, werd opgevat als het paviljoen voor Iraanse studenten in de Internationale Universiteit van Parijs. Het werd in november 1969 geopend en was het resultaat van een samenwerking tussen Iraanse architecten Mohsen Foroughi en Heydar Ghiai, en een Frans team waaronder Claude Parent, Claude Colle, André Bloc en René Sarger. De gedurfde architectuur, gebaseerd op een metalen frame, maakt het een zeldzaam project in Frankrijk. Gefinancierd door de Iraanse staat onder het bewind van Shah Mohammad Reza Pahlavi, werd het al snel een thuis van verzet tegen het regime, wat leidde tot de sluiting en de stopzetting ervan door Iran.

Hij hernoemde de Stichting Avicenne in 1972 als eerbetoon aan de Iraanse arts en filosoof van de tiende eeuw, en heropende zijn deuren onder deze naam. Na decennia van activiteit werd het gebouw in 2007 verlaten vanwege zijn leeftijd. In 2008 werd een historisch monument gebouwd, dat tussen 2021 en 2024 een zware renovatie doormaakte en de capaciteit van 96 tot 111 studentenwoningen verhoogde. Sinds 2024 verwelkomt het de inwoners van alle nationaliteiten, beheerd door de National Foundation of the International City.

In 2013 verhuisde de L/Oblique ruimte (nu het Erfgoedcentrum) tijdelijk naar haar panden om de geschiedenis en architectuur van de stad te presenteren, alvorens tijdens de werken te bewegen. In 2019 leidde de veiling van een kroonluchter ontworpen door Jean Royère voor het appartement van de directeur tot controverse, waarbij de vereniging Sites and Monuments het gebruik ervan voor de financiering van een universiteitsprijs afwees. Dit gebouw, een symbool van Frans-Iraanse culturele uitwisselingen, belichaamt ook de politieke spanningen van zijn tijd.

Externe links