Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De fontein en washuizen van Etuz, gelegen in het gelijknamige dorp in Haute-Saône, vormen een opmerkelijk monument van het 2e kwart van de 19e eeuw. Het gebouw onderscheidt zich door zijn twee wassen huizen in de vorm van peripterale tempels, elk omringd door 14 ionische kolommen in kalksteen en gesneden stenen. Dit type van architectonische representatie is uniek in de afdeling, met de nadruk op de historische en esthetische originaliteit.

Het gebouw werd voltooid in 1845, volgens de plannen van architect Pierre Marnotte. Dit project maakt deel uit van een periode waarin openbare washuizen een centrale rol speelden in het dagelijks leven van plattelandsgemeenschappen, die zowel dienen als een wasserette, als een plaats van de sociale klasse van vrouwen en een belangrijk waterpunt. In 1979 werd het gebouw vermeld als historische monumenten, die zijn uitzonderlijke erfgoedwaarde erkennen.

De fontein ligt in de gemeente Etuz, op precies 3 Rue de la Fontaine, in het departement Haute-Saône, in de regio Bourgogne-Franche-Comté. De lijst in de inventaris van historische monumenten omvat zowel de fontein als de twee ringen, geïdentificeerd onder de kadastrale referentie AB 105. De eigendom van het geheel behoort toe aan de gemeente en garandeert het behoud ervan voor toekomstige generaties.

De beschikbare bronnen, waaronder Wikipedia en de Mérimée basis, bevestigen het architectonisch belang van dit monument, evenals zijn architect, Pierre Marnotte, wiens naam blijft geassocieerd met deze symbolische prestatie. De nauwkeurigheid van de locatie wordt bevredigend geacht, met een duidelijk geïdentificeerd adres en GPS-coördinaten waarmee deze met relatieve nauwkeurigheid kunnen worden gelokaliseerd.

In de context van de 19e eeuw, openbare washuizen zoals die van Etuz weerspiegelden de hygiënistische zorgen van de tijd, terwijl het belichamen van een sociale ontmoetingsplaats voor de inwoners van het dorp. Hun zorgvuldige architectuur, geïnspireerd door oude tempels, toonde ook een verlangen om nutsruimten te monumentaleren, waardoor ze een esthetische en symbolische dimensie in het landelijke landschap.

De aanwijzing van historische monumenten in 1979 heeft bijgedragen tot de bescherming van dit erfgoed, waarbij het uitzonderlijke karakter van het erfgoed in de regio werd benadrukt. Vandaag de dag blijven de fontein en washuizen van Etuz fascineren met hun unieke stijl en geschiedenis, terwijl ze herinneren aan het belang van collectieve infrastructuur in het leven van vroegere gemeenschappen.

Externe links