Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De South Waterfowl is een neoklassiek gebouw gebouwd tussen 1827 en 1830 onder leiding van de departementale architect Louis Moreau. Het onderscheidt zich door zijn vierkante paviljoen dat een oude tempel oproept en zijn rechthoekige wasstraat geïnspireerd door het Romeinse atrium, met een openluchtbekken (impluvium) omringd door een dubbele peristijl. Oorspronkelijk bevatte het ook een drinkbak en een blikvanger, nu vermist. Dit monument, gelegen in het centrum van het dorp, staat sinds 5 augustus 1988 als historisch monument.

De zuidelijke wasfontein verschilt van zijn tweeling, de noordelijke wasfontein, gelegen aan de andere kant van het dorp en ook geclassificeerd. In de officiële archieven blijft verwarring bestaan: het plan van de zuidelijke fontein op de historische monumentenplaat komt in werkelijkheid overeen met dat van de noordelijke fontein, terwijl de foto toegeschreven aan de noordelijke fontein de zuidelijke fontein vertegenwoordigt. Deze administratieve fouten onderstrepen het belang van deze twee gebouwen voor het lokale erfgoed.

De architectonische stijl combineert oude referenties en praktische functionaliteit, typisch voor 19e eeuwse openbare voorzieningen in landelijke gebieden. De wash, een plaats van vrouwelijke gezelligheid, weerspiegelde de hygiënische en gemeenschapsbehoeften van de tijd, terwijl het bronpaviljoen, versierd met zuilen, een zeldzame esthetische ambitie toonde voor een dorp van Haute-Saône. De eigendom van de gemeente garandeert haar behoud vandaag, hoewel de exacte locatie (30 Grande Rue) soms onderhevig is aan cartografische benaderingen (precisie geschat op 6/10).

Externe links