Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Sint-Jan-fontein van Plouaret is een rechthoekige edicle gebouwd in 1645 door Jean Kervegan, bijgenaamd "master tinker," voor de seigneury van Guernachanay. Het bestaat uit grijze granieten bahut muren die een behuizing met banken vormen, het bevat een edicle met een scherpe gevel en een niche behuizing een standbeeld van Sint Johannes de Doper (waarvan het hoofd nu is gebroken). Water, bekend om reuma en oogziekten te verlichten, stroomt naar een waterkamer stroomafwaarts. De fontein, gewijd aan Saint Jean-Baptiste, kan een oude tempel heiligdom genoemd in de 19e eeuw in de buurt van het dorp van Saint John vervangen.

Gerangschikt historisch monument bij decreet van 20 januari 1926, de fontein verschijnt op de kadaster van 1835 ten oosten van de Plounévez-Lannion weg. In 1871 werd daar een nieuw standbeeld van Yves Hernot père (1820-1890) geplaatst. Volgens bronnen uit de 19e eeuw hadden de Tempeliers ooit een kapel met drie altaren in de buurt, nu weg, maar waarvan de fontein een overblijfsel kon zijn. Het gebouw, gerestaureerd in 2003, behoudt zijn toegewijde karakter en zijn karakteristieke Tregorro architectuur.

De site is gekoppeld aan de Orde van Malta, die een hoge, middelgrote en lage jurisdictie in Plouaret, evenals seigneuriële rechten zoals tienden en huur. De fontein, gelegen op de plaats genaamd 5440 Sint-Jan, illustreert het belang van heilige bronnen in het landelijke Bretagne, vaak geassocieerd met lokale cultus en genezingspraktijken. Zijn inscriptie onder historische monumenten benadrukt zijn erfgoed waarde, zowel architectonisch als historisch.

Externe links