Overname door de Petitjean 1843 (≈ 1843)
Begin van de familie boerderij.
milieu du XVIIIe siècle
Eerste bouw
Eerste bouw milieu du XVIIIe siècle (≈ 1850)
Stichting van de originele smederij.
années 1930
Poging tot herstel
Poging tot herstel années 1930 (≈ 1930)
Vervaardiging van assen door Camille Petitjean.
1952
Einde van de hoofdactiviteit
Einde van de hoofdactiviteit 1952 (≈ 1952)
Stoppen door Camille Petitjean.
1977
Laatste occasionele activiteit
Laatste occasionele activiteit 1977 (≈ 1977)
Het werk van César Petitjean is voorbij.
1980
Verkoop aan het gemeentehuis
Verkoop aan het gemeentehuis 1980 (≈ 1980)
Overname door de gemeente Etueffont.
13 juin 1981
Opening van het museum
Opening van het museum 13 juin 1981 (≈ 1981)
Open voor het publiek na restauratie.
5 avril 1993
Historisch monument
Historisch monument 5 avril 1993 (≈ 1993)
Officiële registratie van plaatsen.
Aujourd'hui
Aujourd'hui
Aujourd'hui Aujourd'hui (≈ 2025)
Position de référence.
Geklasseerd erfgoed
Forge, met inbegrip van de te strijken handel (met uitzondering van recente trappen en voetbruggen en het nieuwe gebouw in het zuiden) (Box AB 101): inschrijving bij bestelling van 5 april 1993
Kerncijfers
César Petitjean - Laatste smid van de familie
Verkoop de smederij in 1980.
Camille Petitjean - Vervalsing en innovator
Poging tot reanimatie in de jaren dertig.
Oorsprong en geschiedenis
Het museum Etueffont forge is een voormalige werkplaats van de smid in het dorp Etueffont, in het grondgebied van Belfort. Gebouwd in het midden van de 18e eeuw, werd deze smederij geëxploiteerd door de familie Petitjean uit 1843, door middel van vier generaties smids. De werkplaats, bescheiden in de architectuur, werd verrijkt met 19e eeuwse uitbreidingen om te voldoen aan de groeiende behoeften van ambachtelijke productie. De belangrijkste activiteit, die zich richt op de vervaardiging van gereedschap en door paarden getrokken ijzeren, nam geleidelijk af in de twintigste eeuw, ondanks pogingen om te moderniseren zoals de productie van assen in de jaren dertig.
In 1977 stopte César Petitjean, de laatste vertegenwoordiger van de dynastie, zijn occasionele activiteit. De smederij werd verkocht aan het stadhuis van Etueffont in 1980 met zijn originele gereedschappen. Dankzij de inzet van 15 vrijwilligers werd de site omgevormd tot een museum en op 13 juni 1981 in gebruik genomen. Zijn etnologische interesse, waaronder het intacte behoud van machines en gereedschappen, motiveerde zijn inschrijving in de Historische Monumenten in 1993. Vandaag de dag biedt het museum een zeldzame getuigenis van pre-industriële ambachtelijke technieken en het landelijke leven in Franche-Comté.
Het museum, beheerd door een vereniging opgericht in 1978, behoudt de werkplaats in de staat waar Caesar Petitjean vertrok. Hoewel de architectuur van het gebouw is eenvoudig, is het de rijkdom van zijn inhoud . ijzerwerk, balgen, aambeelden en gereedschappen . Het museum bezit ook het label Musée de France en benadrukt het erfgoed en het educatieve belang voor de overdracht van traditionele knowhow.
Mededelingen
Log in om een beoordeling te plaatsen