Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De abdij van Notre-Dame de Breteuil, gelegen in het huidige departement L'Oise, vindt zijn oorsprong in een heroprichting rond 1030 door Gilduin, graaf van Breteuil. De laatste vestigde Benedictijner monniken er onder leiding van Abbé Évrard, waardoor het klooster land, een molen, wijngaarden en rechten aan verschillende parochiekerken. Een pauselijke bubbel van Leo IX in 1049 bevestigt deze heroprichting. In 1052 bood Gilduin de abdij de relieken van St. Constauf aan, waardoor de plaats een bedevaartscentrum werd. De romaanse abdij, gewijd in 1164, wordt vergroot door een vierkante klokkentoren (1202) en een abdijhuis (1227), terwijl een brand in 1171 gedeeltelijk schade aan de gebouwen.

Tijdens de Honderdjarige Oorlog werd de abdij geplunderd en vernietigd, vooral in 1356 en 1420. De ruïnes werden geleidelijk hersteld uit 1476, maar de aanhoudende conflicten (oorlogen van religie, Spaanse invallen in 1636) verergerden de afbraak ervan. In de 16e eeuw werd een nieuw abdijhuis gebouwd (1524), en de abdij begon in 1527 met de benoeming van Jean du Bellay. In 1644 sloot ze zich aan bij de gemeente Saint-Maur, die een geestelijke en architectonische vernieuwing markeerde, met het bezoek van Lodewijk XIV in 1646 en 1657.

De abdij werd afgeschaft in 1767, zijn monniken overgebracht naar Saint-Fuscien, voordat een korte terugkeer in 1775. Tussen 1777 en 1790 werd een nieuw kloostergebouw gebouwd. Verkocht als nationaal eigendom in 1791, werd de abdij verwoest, terwijl de resterende gebouwen (de 13e-eeuwse kapel, het 16e-eeuwse huis, het 18e-eeuwse klooster) een militair ziekenhuis werden, en vervolgens een huis van herstel ("de Oasis") in de 20e eeuw. De kapel, geclassificeerd in 1883, en de archeologische resten, vastgelegd in 1996, getuigen van haar rijke verleden.

De abdij had acht afhankelijke prioriteiten (waaronder Saint-Martin de La Faloise en Notre-Dame de Pierrepont) en twee huizen in Beauvais en Amiens. Zijn kloosterschool, beroemd in de middeleeuwen, trainde de schrijver Jean Wauquelin in de 15e eeuw. De relikwieën van St. Constauve, aangeboden door bisschop Gervais van Belleme in 1052, trok pelgrims tot aan de revolutie. De abt, benoemd vanaf 1383, markeerde zijn geleidelijke achteruitgang, versneld door oorlogen en secularisatie.

Tegenwoordig bewaart de site middeleeuwse elementen (gewelfde kelders, gesneden sleutelkapel) en moderne (renaissance logis, 18e eeuws gebouw). De vloeren van de oude abdij en de muren van het hek, beschermd, herinneren zich zijn verleden greep. Het voormalige klooster is eigendom van een vereniging en illustreert de architectonische en religieuze evolutie van Picardië, van Benedictijnse oorsprong tot zijn revolutionaire ontbinding.

Externe links