Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het voormalige canonieke huis van het klooster van Sainte-Croix d'Orléans, gebouwd in de eerste helft van de 16e eeuw, is een architectonische getuigenis van de eerste Renaissance in Orléan. Tegenwoordig bestaat het uit twee huizen: één met uitzicht op de straat, de andere met uitzicht op de binnenplaats en de tuin. Deze laatste, gebouwd tussen 1525 en 1530, heeft lijsten van baaien versierd met bloem-composiet pilasters, evenals gesneden plafonds die de invloed van het italianisme weerspiegelen. Deze decoratieve motieven (schild friezes, linten, parel kettingen) herinneren aan die verschenen in Touraine uit 1505-1510, een illustratie van hun progressieve verspreiding in de regio.

Bezet door canons tot zijn verkoop als nationaal eigendom in 1791, onderging dit Claustrale Huis grote veranderingen tussen de 17e en 19e eeuw: herstel van de structuur, wijziging van de helling van het dak, piercing van nieuwe baaien, en verlies van zijn oorspronkelijke trap, waarschijnlijk buiten. Ondanks deze wijzigingen bleven de plafonds op beide niveaus hun oude oplossing behouden, met een bijna intact decoratief repertoire. Het blijft een van de weinige huizen bewaard in de wijk Sainte-Croix.

Aan het eind van de 19e eeuw behoorde het huis tot de historicus Louis-Modeste Jarry, een lokale figuur bekend om zijn werk op Orléans. Gedeeltelijk geclassificeerd als historische monumenten in 1989 (gevels op binnenplaats en tuin, gesneden plafonds), het belichaamt nu een zeldzaam erfgoed, mengen religieus erfgoed en Italiaanse artistieke invloed. Zijn interesse ligt evenzeer in zijn architectuur als in zijn rol als getuige van stedelijke en culturele veranderingen in de stad.

Externe links