Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het Hôtel de Mortagne, gelegen op 51-53 rue de Charonne in Parijs, werd in 1661 gebouwd door architect Pierre Delisle-Mansart voor Jacques Nourry, kanselier van de hertog van Orleans. In 1711 werd het eigendom van graaf Antoine de Mortagne. Deze plaats markeerde de Franse industriële geschiedenis: Jacques de Vaucanson, monteur en uitvinder, woonde er van 1746 tot 1782 en ontwierp zijn automaten en weefgetouwen om daar te weven. Toen hij stierf, liet hij zijn machines na aan koning Lodewijk XVI, die in 1783 het kabinet van de mechanica van de koning, voorvader van het Musée des Arts et Métiers, installeerde.

In 1785 verrijkte Alexandre-Théophile Vandermonde, lid van de Academie van Wetenschappen, dit museum met meer dan 500 machines. Overgezet in 1800 naar de priorij van Saint-Martin-des-Champs, werd het hotel vervolgens overgebracht naar Grégoire, de uitvinder van een weefgetouw om fluweel te weven, dat zijn productie daar in 1814 installeerde. Na decennia van achteruitgang werd het hotel, dat in de jaren zestig zwaar beschadigd was, gedeeltelijk gerestaureerd. De voor- en achtergevels werden in 1928, hoewel het zicht vanaf de straat werd belemmerd door een modern gebouw.

De wijk Rue de Charonne, die sinds de 17e eeuw levendig is geweest, was een belangrijk ambachtelijk huis, vooral voor het maken van kabinetten en mechanica. Het hotel van Mortagne illustreert deze dubbele roeping: aristocratisch verblijf en dan plaats van technische innovatie. De geschiedenis weerspiegelt ook de stedelijke transformaties van Parijs, tussen erfgoedbehoud en modernisering, zoals blijkt uit de debatten van de jaren negentig over de restauratie van de oude gebouwen van de Faubourg Saint-Antoine.

Een Geschiedenis van Parijs bord met nummers 51-53 herinnert vandaag zijn verleden. Diderot zou een scène van La Religieuse (1754) in dit hotel hebben gevonden, hoewel deze informatie onbevestigd blijft. De Charles-Dallery Pass laat ons nu zijn historische gevels zien, de laatste sporen van zijn centrale rol in de Parijse wetenschappelijke en ambachtelijke geschiedenis.

Externe links